Πέθανε ο Πάπας Φραγκίσκος σε ηλικία 88 ετών

Δημοσιεύτηκε στις 21 Απριλίου 2025

Ο Πάπας Φραγκίσκος, κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο έφυγε σήμερα, Δευτέρα του Πάσχα, 21 Απριλίου από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών στην κατοικία του στο Casa Santa Marta, σύμφωνα με ανακοίνωση του Βατικανού. Η είδηση του θανάτου του έχει συγκλονίσει τη διεθνή κοινότητα, με πιστούς να συγκεντρώνονται ήδη στο Βατικανό για να αποτίσουν φόρο τιμής.

Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε με βαθιά συγκίνηση ο Καρδινάλιος Κέβιν Φάρελ, μέσω επίσημης δήλωσης του Βατικανού. «Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, με βαθύ πόνο σας ανακοινώνω τον θάνατο του Αγίου Πατέρα μας Φραγκίσκου», ανέφερε ο Καρδινάλιος.

Στο μήνυμά του, ο Φάρελ εξήρε την προσφορά του Ποντίφικα, υπογραμμίζοντας τη διδασκαλία του να ζει κανείς με πιστότητα, θάρρος και παγκόσμια αγάπη τις αξίες του Ευαγγελίου, ιδίως υπέρ των φτωχών και των αποκλεισμένων. «Με βαθιά ευγνωμοσύνη για το παράδειγμά του ως αληθινού μαθητή του Κυρίου Ιησού, εμπιστευόμαστε την ψυχή του Πάπα Φραγκίσκου στο άπειρο έλεος του Τριαδικού Θεού» κατέληξε ο Καρδινάλιος.

Ο Πάπας Φραγκίσκος γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, στις 17 Δεκεμβρίου 1936, από γονείς Ιταλούς μετανάστες. Ο πατέρας του, Mario, εργαζόταν ως λογιστής στους σιδηροδρόμους και η μητέρα του, Regina Sivori, ήταν αφοσιωμένη στην ανατροφή των πέντε παιδιών της οικογένειας.

Οι σπουδές
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Χημεία επέλεξε τον δρόμο της ιεροσύνης, εισερχόμενος στο Ιεροσπουδαστήριο της Villa Devoto. Στις 11 Μαρτίου 1958 εντάχθηκε ως δόκιμος στο Τάγμα των Ιησουιτών. Ολοκλήρωσε τις ανθρωπιστικές σπουδές του στη Χιλή και επέστρεψε στην Αργεντινή το 1963 όπου έλαβε πτυχίο στη Φιλοσοφία από το Colegio de San José στο San Miguel. Στη συνέχεια (1964-1965) δίδαξε φιλοσοφία στο Κολέγιο της Inmaculada Concepción στη Santa Fé και ένα χρόνο αργότερα (1966) στο Colegio de San José στο Μπουένος Άιρες, όπου και σπούδασε, παράλληλα, Θεολογία από το 1967 έως το 1970.

Η ιεροσύνη
Στις 13 Δεκεμβρίου 1969 χειροτονήθηκε ιερέας. Συνέχισε την εκπαίδευσή του το 1970-1971 στο Πανεπιστήμιο της Alcalá de Henares στην Ισπανία και στις 22 Απριλίου 1973 έδωσε τους τελικούς όρκους του στο Τάγμα Ιησουιτών. Στην Αργεντινή έγινε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του San Miguel, σύμβουλος της Επαρχίας του Τάγματος Ιησού και Πρύτανης της Φιλοσοφικής και Θεολογικής Σχολής του Colegio Máximo.

Τον Ιούλιο του 1973 έγινε Έπαρχος των Ιησουιτών στην Αργεντινή, θέση που διατήρησε επί έξι χρόνια. Λίγο αργότερα επέστρεψε στην εργασία του στον πανεπιστημιακό τομέα και από το 1980 ως το 1986 υπηρέτησε ξανά ως Πρύτανης στο Colegio de San José, καθώς και ως εφημέριος στο San Miguel. Τον Μάρτιο του 1986 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στη Γερμανία. Στη συνέχεια μετατέθηκε αρχικά στο Colegio del Salvador του Μπουένος Άιρες και μετά στην εκκλησία των Ιησουιτών στην πόλη Cordoba ως πνευματικός καθοδηγητής και εξομολόγος.

Αρχιεπίσκοπος Μπουένος Άιρες
Το 1992 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες και τον Φεβρουάριο του 2001 αναδείχθηκε Καρδινάλιος. Τον Απρίλιο του 2005 συμμετείχε στο Κονκλάβιο το οποίο εξέλεξε τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄.

Ανάληψη του Παπικού Θρόνου
Ο Bergoglio εξελέγη Πάπας στις 13 Μαρτίου 2013, μετά την απρόβλεπτη παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ' (που ήταν ο πρώτος Πάπας που παραιτήθηκε εδώ και περίπου 600 χρόνια). Ο Πάπας Φραγκίσκος έγινε ο πρώτος Ιησουίτης Πάπας και ο πρώτος που προέρχεται από τη Λατινική Αμερική, κάτι που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση σε όλο τον κόσμο. Ανέλαβε τη θέση με την υπόσχεση να προωθήσει την απλότητα και την ταπεινότητα, και να δώσει έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη και τους φτωχούς.

Είναι ο πρώτος Πάπας από την Λατινική Αμερική, αλλά και εν γένει από την αμερικανική ήπειρο, καθώς επίσης και ο πρώτος Ιησουίτης Ποντίφικας. Το όνομα που επέλεξε ήταν προς τιμήν του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, για τον οποίο έχει εκφράσει τον θαυμασμό του τονίζοντας ότι έφερε στον Χριστιανισμό μια ιδέα της φτώχειας ενάντια στην πολυτέλεια, την υπερηφάνεια, την ματαιοδοξία των πολιτικών και εκκλησιαστικών δυνάμεων της εποχής του.

Έχει συγγράψει τα βιβλία “Meditaciones para religiosos” (1982), “Reflexiones sobre la vida apostólica ” (1992) και “Reflexiones de esperanza” (1992).

Η επίσκεψή του στην Κύπρο
Η Κύπρος υποδέχτηκε τον Πάπα Φραγκίσκο με τις δέουσες τιμές Αρχηγού Κράτους στις 2 Δεκεμβρίου του 2021 όπου παρέμεινε στο νησί μέχρι και τις 4 Δεκεμβρίου. Ο Πάπας τέλεσε Θεία Λειτουργία στο στάδιο ΓΣΠ στη Λευκωσία για τις χιλιάδες καθολικών που ζουν στην Κύπρο και βρέθηκαν εκεί. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του συναντήθηκε με τον πρώην πρόεδρο της Κυπριακή Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη αλλά και τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο. \

Στην ομιλία του στην Κύπρο ο Πάπας Φραγκίσκος, ανέφερε πως η Κύπρος, χάρη στη θέση της σε ένα γεωγραφικό, ιστορικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό σταυροδρόμι, μπορεί να προωθήσει ενεργά την ειρήνη. «Ας γίνει ένα ανοικτό εργοτάξιο οικοδόμησης της ειρήνης στη Μεσόγειο», έχει είπε, προσθέτοντας ότι η ειρήνη συχνά δεν γεννιέται από τις πράξεις μεγάλων προσωπικοτήτων, αλλά από την καθημερινή αποφασιστικότητα των πιο απλών των πιο μικρών ανθρώπων. Πρόσθεσε ότι η ευρωπαϊκή ήπειρος έχει ανάγκη από τη συμφιλίωση και την ενότητα, χρειάζεται θάρρος και ώθηση για να προχωρήσει διότι τα τείχη φόβου και οι αρνησικυρίες που υπαγορεύονται από εθνικιστικά συμφέροντα δεν θα τη

Όχι μόνο σε ό,τι αφορά την ιστορία του Χριστιανισμού, για τον οποίο η Κύπρος υπήρξε το ‘εφαλτήριο’ για εξάπλωση στην ήπειρο, αλλά και ως προς την οικοδόμηση μιας κοινωνίας που έχει βρει τον πλούτο της στην ενσωμάτωση. Αυτό το πνεύμα της διεύρυνσης, αυτή η ικανότητά εκείνου που βλέπει πέρα από τα σύνορα του μπορεί μόνο να τον αναζωογονεί και επιτρέπει την ανάκτηση της χαμένης ακτινοβολίας».

Ανέφερε ακόμα ότι είναι χαρά για τον ίδιο να διασχίζει την ιστορία και τη ψυχή αυτής της γης κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, καθώς επιθυμεί ο πόθος της για την ενότητα και το μήνυμα ομορφιάς που στέλνει να συνεχίσουν να καθοδηγούν την πορεία της. «Ο Θεός να ευλογεί την Κύπρο!».

Ο Πάπας Φραγκίσκος εκφράζονται τη χαρά του για την παρουσία του στην Κύπρο, ανέφερε ότι ήρθε ως προσκυνητής σε μια χώρα που είναι μικρή γεωγραφικά αλλά μεγάλη ιστορικά, σε ένα νησί που στο πέρασμα των αιώνων δεν χώρισε τους λαούς αλλά τους ένωσε, σε ένα νησί που το σύνορό της είναι η θάλασσα, σε έναν τόπο που αποτελεί την πύλη της Ευρώπης προς την Ανατολή και την πύλη της Μ. Ανατολής προς τη Δύση.