Η 24χρονη Ελένη μιλά στο Check Ιn για τα γλυκά υπερπαραγωγή που φτιάχνει στο χωριό

Δημοσιεύτηκε στις 13 Μαρτίου 2025

Συνέντευξη στον Μιχάλη Χριστοδουλου

Είμαι η Ελένη Γεωργίου, 24 χρονών και είμαι σεφ ζαχαροπλαστικής (pastry chef). Μένω μόνιμα στο Καλό Χωριό Ορεινής, στην Λευκωσια, όπου και μεγάλωσα. Στα 18 μου πήγα στην Ελβετία για σπουδές και γύρισα πίσω με το Swiss grand diploma in pastry and chocolate arts. Σήμερα, δουλεύω σε ένα όμορφο γλυκοπωλείο, το “μπαλκόνι” στο Παλαιχώρι και είμαι υπεύθυνη για την δημιουργία και προετοιμασία του μενού.

Από παιδί είχα αγάπη για τα γλυκά

Ναι, εννοείται και να τρώω.Θυμάμαι, να μην χάνω ευκαιρία να φτιάξω ένα cake με την μαμά μου ή κάτι παραδοσιακό με την γιαγιά. Σε γενέθλια, πάντα έφτιαχνα την τούρτα μου, περνούσα πολλές ώρες στην κουζίνα. Θα μπορούσα να πω ότι ήταν μια αγαπημένη ασχολία μου. Η επιλογή για να σπουδάσω ζαχαροπλαστική ήρθε κάπως τυχαία μετά από ένα μικρό θέμα υγείας και αφού δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω όσο θα ήθελα στα μαθήματα του σχολείου, μετά από αυτό.

Οι σπουδές στην Ελβετία

Είπα, ας κάνω ό,τι αγαπώ πιο πολύ, δουλειά. Και ετσι και έγινε. Έψαχνα για πανεπιστήμια και βρέθηκε το César Ritz Colleges στη Λουκέρνη της Ελβετίας. Παραμυθένια πόλη. Κάθε μέρα που περνούσε στο πανεπιστήμιο ένιωθα ακόμα πιο γεμάτη με γνώσεις. Ατελείωτες ώρες στην κουζίνα, καινούριες συνταγές κάθε μέρα, κάποιες φορές άγχος να γίνουν όλα τέλεια, όλα αυτά, είναι οι λόγοι που νιώθω ότι κάνω σωστά την δουλειά μου. Οι καθηγητές μου, καταξιωμένοι σεφ ζαχαροπλαστικής, μου δίδαξαν ότι η ζαχαροπλαστική θέλει πειθαρχία και υπομονή. Όσο για αποτυχίες, εννοείται πως είχα, αλλά αυτό με πείσμωνε ακόμη περισσότερο. Είμαι τόσο τυχερή που είχα την ευκαιρία να βρίσκομαι εκεί και να πάρω όλες αυτές τις γνώσεις. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας μου αξίζει και στην οικογένεια μου, που πίστεψαν σε μένα και ήταν δίπλα μου στην διαδρομή.

Τα χρόνια στη Γερμανία

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές, επέστρεψα στην Κύπρο για ένα χρόνο, δούλεψα σε ένα ζαχαροπλαστείο στη Λευκωσία και μετά είχα πρόταση από ένα 5στερο ξενοδοχείο στη Γερμανία για δουλειά. Η πρώτη επαφή με την δουλειά εκεί ήταν λίγο δύσκολη από θέμα επικοινωνίας, τα Γερμανικά μου όχι τέλεια και τα αγγλικά τους το ίδιο. Τους πρώτους 4 μήνες δούλευα στο μπουφέ του ξενοδοχείου. Αυτό σημαίνει γλυκά σε μεγάλες ποσότητες κάθε μέρα. Η επιθυμία μου από την αρχή ήταν να δουλέψω στο fine dining εστιατόριο του ξενοδοχείου πράγμα που έγινε στη συνέχεια. Μου πρότειναν, μάλιστα, τη θέση του chef de partie και φυσικά δέχτηκα. Ήμουν υπεύθυνη της κρύας κουζίνας, δηλαδή ορεκτικά και επιδόρπια, μόνο που ο head chef μας ήθελε τουλάχιστον 15 διαφορετικές παρασκευές στο κάθε πιάτο. Έμαθα τόσα πολλά δίπλα του, είναι ένας καταξιωμένος chef με πανω απο 20 χρόνια εμπειρίας. Δώσαμε έμφαση στην μοριακή γαστρονομία και στον σχεδιασμό γλυκών μου μοιάζουν ρεαλιστικά. Είχα την πρώτη μου επαφή με την μαγειρική και μπορώ να πω ότι τα πήγα καλά.

Πολλά, διαφορετικά events, δημιουργία καινούργιων πιάτων σχεδόν κάθε εβδομάδα και πολλή κούραση ήταν ο συνδυασμός για την επιτυχία μας στο εστιατόριο. Γνώρισα μια καινούρια κουλτούρα, καινούργιες γεύσεις και διαφορετικό τρόπο δουλειάς και ζωής. Ένα πράγμα που σίγουρα δεν θα ξεχάσω, είναι η παραμονή πρωτοχρονιάς που η ώρα 22:30 το βράδυ ήμουν σε μια αίθουσα και περίμενα να στήσω 170 επιδόρπια για τους καλεσμένους μας.

Η επιστροφή στην Κύπρο

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια στην Γερμανία πήρα την απόφαση να επιστρέψω στην Κύπρο με ανάμεικτα συναισθήματα και λόγω μιας απώλειας. Ο κύκλος στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο έκλεισε με όμορφες αναμνήσεις για να θυμάμαι. Στην Κύπρο οι ρυθμοί δουλειάς και ζωής είναι διαφορετικοί, πολλές φορές αναζητώ τον τρόπο που δούλευα στο εξωτερικό. Χωρίς να θέλω να μειώσω κανέναν, μπορώ να πω ότι χρειάζονται μεγάλα βήματα και θέληση για να αλλάξει αυτός ο τρόπος με τον οποίο δουλεύουμε εδώ.

Εδώ και λίγους μήνες είμαι η pastry chef στο «Μπαλκόνι», ένα πολύ όμορφο γλυκοπωλείο που φτιάχτηκε με πολλή αγάπη και όρεξη από την Ελίζα και τον Στέφανο. Είναι στο χωριό Παλαιχώρι, στην επαρχία Λευκωσίας. Είναι ένα μικρό γλυκοπωλείο με θέα το χωριό. Είμαι υπεύθυνη για την προετοιμασία και δημιουργία των πιάτων και εγώ επιλέγω τι θα έχουμε στο μενού. Προσπαθώ όσο περισσότερο γίνεται να χρησιμοποιώ τοπικά και σπιτικά προϊόντα, ακολουθώντας τα εποχιακά υλικά που είναι διαθέσιμα. Όλες οι παρασκευές μου είναι με φρέσκα υλικά και δεν χρησιμοποιώ έτοιμες κρέμες ή μείγματα. Έχουμε περιορισμένα και πάντα φρέσκα πιάτα, αφού η ποιότητα είναι το κυριότερό μου μέλημα.

Στο μενού έχω sugar free, vegan και αλμυρή επιλογή. Με αυτό τον τρόπο καλύπτω όλα τα γούστα. Στο παρόν μενού, έχω την πίτα του βουνού με άγρια χόρτα εποχής 100% κατσικίσιο χαλούμι ΠΟΠ και σερβίρεται με chutney ντομάτας και πράσινου μήλου. Το sugar free french toast, που είναι cake καρότου και σερβίρεται με ενα blend ξηρών καρπών και φρέσκα φρούτα.

Το ροζ γκρέιπφρουτ posset είναι αγγλικό γλυκό με απαλή, καραμελωμένη κρέμα ροζ γκρέιπφρουτ, χιόνι λευκής σοκολάτας, αφρό matcha και τελειώνω το γλυκό με αλάτι ιμαλαΐων. Η γλυκόπικρη γεύση του σε κερδίζει αμέσως!

Το πιάτο με το σπιτικό παγωτό αλατισμένης καραμέλας, σπιτικά marshmallows και το φουντουκοβούτυρο με μαύρη σοκολάτα είναι το πιάτο που πρέπει να δοκιμάσεις… γιατί σε ποιον δεν αρέσει ένα σπιτικό παγωτό;

Δεν σκέφτομαι ποτέ ότι θα ήθελα να κατασταλάξω κάπου

Το θεωρώ λυπηρό να χρειαστεί να βάλω όρια στις ευκαιρίες που μπορεί να συναντήσω. Θα έλεγα ότι ακολουθώ τις πόρτες που ανοίγονται, κακές ή καλές. Έχω τόσα πολλά να μάθω ακόμα και πιστεύω πως στην δουλειά μου δεν σταματάς ποτέ να εξελίσσεσαι και να μαθαίνεις. Φυσικά και ονειρεύομαι μεγάλες κουζίνες και ονόματα.

Το πιο τρελό μου όνειρο είναι να έχω μια κινητή κουζίνα (food truck) που θα φτιάχνω κάθε μέρα φρέσκα γλυκά και θα γυρνώ σε κάθε άκρη της Γης για να μπορούν όλοι να δοκιμάσουν τα γλυκά μου.

Αγαπημένο υλικό…

Δεν είναι ένα αλλά θα έλεγα τα μπαχαρικά και διάφορα μυρωδικά που δίνουν την τελευταία πινελιά σε κάθε πιάτο.

Λευκή, μαύρη ή γάλακτος σοκολάτα…

Πάντα διαλέγω σοκολάτα γάλακτος για να φάω γιατί είναι η γεύση που μου αρέσει, γλυκιά, πολύ γλυκιά. Μαύρη σοκολάτα όμως για να δουλέψω. Είναι πλούσια σε γεύση, όσο ρευστή χρειάζεται για να στρωθεί και ταιριάζει με περισσότερες γεύσεις σε ένα πιάτο.

Αγαπημένο γλυκό…

Creme brulee μπορώ να τρώω κάθε μέρα. Εάν και εφόσον φτιάχνεται σωστά. Αγαπώ ένα παραδοσιακό black forest, γι’αυτό και έχω στο μενού μια παραλλαγή του.

Αγαπημένος pastry chef…

Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθώ τον Amaury Guichon, έναν Γαλλοελβετό ζαχαροπλάστη. Είναι εκνευριστικά ταλαντούχος και δεν επαναπαύεται. Συνεχώς βρίσκει καινούριες τεχνικές και εργαλεία για να τελειοποιήσει την δουλειά του.

Αν η Κύπρος ήταν γλυκό…

Αν έπρεπε να διαλέξω ένα από τα γλυκά που έχουμε ήδη, η Κύπρος μας θα ήταν αναρόκρεμα. Μεγάλωσα με σπιτική, κατσικίσια αναρή και δεν την αλλάζω. Αν τώρα έπρεπε να δημιουργήσω ένα γλυκό τότε σίγουρα θα ήταν ένα σορμπέ από εσπεριδοειδή φρούτα. Το κλίμα της Κύπρου είναι το καλύτερο για τα εσπεριδοειδή, μου αρέσει να δουλεύω με αυτά τα φρούτα. Το άρωμα τους δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο και το αποτέλεσμα δροσιστικό και νόστιμο.