"Δεν πρέπει να πεθάνει κανείς για τα ιδανικά του αλλά να ζήσει για αυτά"

Δημοσιεύτηκε στις 10 Νοεμβρίου 2017

Ο ηθοποιός Αντρέας Κωνσταντίνου έπειτα από την πρώτη του συνεργασία με τον Παντελή Βούλγαρη στη ‘Μικρά Αγγλία’ έρχεται αυτή τη φορά να σηκώσει το βάρος ενός σημαντικού πρωταγωνιστικού ρόλου υποδυόμενος ένα πραγματικό πρόσωπο αυτή τη φορά, τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

Ο Σουκατζίδης ήταν ένας άνθρωπος πολύγλωσσος, μιλούσε πέντε γλώσσες, κουμουνιστής, συνδικαλιστής ο οποίος συνελήφθη και φυλακίστηκε επί δικτατορίας Μεταξά στις φυλακές Ακροναυπλίας και όταν έκλεισαν οι φυλακές Ακροναυπλίας μαζί με τους 200 συντρόφους του βρέθηκε επί γερμανικής κατοχής στις φυλακές Χαϊδαρίου να βρίσκεται στο ρόλο του διερμηνέα των Γερμανών. Αργότερα, όταν οι αντάρτες στη Σπάρτη σκότωσαν ένα Γερμανό υποστράτηγο η τιμωρία ήταν να εκτελεστούν 200 κρατούμενοι από τις φυλακές Χαϊδαρίου αφού η ποινή ήταν πενήντα νεκροί Έλληνες για κάθε ένα Γερμανό.

Ο Σουκατζίδης ήταν ο άνθρωπος που αρνήθηκε λίγο πριν την εκτέλεσή του τη χάρη που του απένειμε ο Γερμανός διοικητής του στρατοπέδου Φύσερ για να ανταλλάξει τη θέση του με κάποιον άλλο πράγμα το οποίο αρνήθηκε και εκτελέστηκε μαζί με τους συντρόφους του στη Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Ο Αντρέας Κωνσταντίνου σήκωσε το βάρος υποδυόμενος τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη για τον οποίο μας μίλησε.  

Πως είναι η αίσθηση να υποδύεσαι ένα πραγματικό πρόσωπο;
Δεν γνώριζα τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη πριν την ταινία. Άκουσα πρώτη φορά για αυτόν από τον Παντελή Βούλγαρη όταν μου μίλησε για την ταινία. Οπωσδήποτε υπάρχει δυσκολία γιατί όταν υποδύεσαι ένα υπαρκτό πρόσωπο μπαίνεις στη διαδικασία να ψάξεις να βρεις και να δεις φωτογραφίες του, πως μοιάζει, να βρεις κοινά εξωτερικά χαρακτηριστικά με εκείνον τον άνθρωπο. Μετά θέλεις να μάθεις τι έκανε αυτός ο άνθρωπος και θεωρείται ήρωας.

Πως το δούλεψες αυτό στη συνέχεια;
Αυτό στην αρχή με φόβιζε, δεν ήξερα πώς να αρχίσω να τον προσεγγίζω και έπιανα τον εαυτό μου να βάζει τρικλοποδιές. Κάποια στιγμή πήρα την απόφαση να απαλλαγώ από αυτό γιατί από τη μία θα τρελαινόμουνα από αυτή την κατάσταση και από την άλλη είδα ότι αυτό το πράγμα όσο πιο πολύ το ζορίζεις για να φτάσεις σε ένα αποτέλεσμα το οποίο δεν ξέρεις καν πως έγινε μπλοκάρεις. Έτσι, πολύ γρήγορα έκανα την προσπάθεια να αφήσω την εικόνα του ήρωα που είχα στο μυαλό μου και να δω τι λέει αυτή η ιστορία που έγραψαν ο Παντελής Βούλγαρης και η Ιωάννα Καρυστιάνη και πως εγώ μπορώ να μπω μέσα της και όσο πιο ειλικρινά να δω αυτό που έχει να αντιμετωπίσει ο ρόλος μου.

Ποιες ήταν οι συμβουλές του κ. Βούλγαρη ως προς την προσέγγιση του ρόλου;
Μου έδωσε πολύ χώρο. Υπάρχει μία αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ μας έχοντας και την εμπειρία από την προηγούμενη ταινία, την ‘Μικρά Αγγλία’ που ήξερα τους ρυθμούς του Παντελή, είδα τη ματιά του, έμαθα τι τον απασχολεί και τι ψάχνει από μένα. Τώρα, στο ‘Τελευταίο Σημείωμα’ σε ένα πρωταγωνιστικό ρόλο πλέον είχα μία άλλη επαφή με τη δουλειά, έβλεπα τα μόνιτορ, ήμουν πιο κοντά στην ιστορία, παρακολουθούσα τον Παντελή, ήξερα τι ήθελε. Ο Παντελής με παρακολουθούσε, ήθελε να κρατάω ένα μέτρο σε αυτό που έκανα και όποτε ξέφευγα ερχόταν και μου το έλεγε διακριτικά.

Έχοντας τελειώσει πια τα γυρίσματα και αποστασιοποιημένος από τον ρόλο τι θα έλεγες για αυτό τον άνθρωπο, τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη;
Ένιωσα πως ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος δεν θα έκανε ποτέ πίσω για αυτά που πίστευε. Η ζωή μας σήμερα έχει μεγαλύτερη αξία απ’ ότι είχε τότε. Όχι, ότι τότε δεν εκτιμούσαν τη ζωή. Αντιθέτως, καταλάβαιναν πόσο σημαντική ήταν για να θέλουν να θυσιαστούν γι’ αυτό που πάλεψαν στη ζωή τους.

Τι θα αποκομίσουν οι νέοι άνθρωποι βλέποντας αυτή την ταινία;
Υπάρχει ένας νοερός κίνδυνος, σε μένα, βλέποντας την ταινία που με κάνει να αναρωτιέμαι αν ένας νέος σήμερα που θα δει αυτή την ταινία θα αποκομίσει κάτι. Σκέφτηκα πως ένας άνθρωπος που θα δει αυτή την ταινία σήμερα΄, που οι εποχές είναι άλλες και ισχύουν άλλα πράγματα λιγότερο ξεκάθαρα αν θα τον κινητοποιήσει. Αν δηλαδή εγώ δεν πεθάνω για τα ιδανικά μου δεν είμαι ικανός ή άξιος; Το θέμα είναι ακριβώς αυτό. Αυτό που μπορεί να πάρει ο κάθε άνθρωπος βλέποντας την ταινία είναι πως δεν πρέπει να πεθάνει κανείς για τα ιδανικά του αλλά πρέπει να ζήσει για αυτά. Δηλαδή, ο τρόπος που ζούμε τη ζωή μας κρατώντας μέσα μας ψηλά αυτά τα πράγματα τα οποία πιστεύουμε. Νομίζω αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να αποκομίσει κάποιος βλέποντας την ταινία που αναπαριστά με αυτό τον καλλιτεχνικό τρόπο μία ιστορία.

Σε μία δύσκολη εποχή σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης πως θα κρατήσουν ψηλά μέσα τους οι νέοι αυτά που πιστεύουν;
Αυτό που σήμερα λέμε κρίση σήμερα στην Ελλάδα που ξεκίνησε πριν από 8-9 χρόνια μπορεί να έφερε όλα αυτά που έφερε, πολλοί άνθρωποι έχασαν τα σπίτια, τις δουλειές τους και η εικόνα δεν φαίνεται να αλλάζει στις επόμενες δεκαετίες όμως έκανε και ένα καλό. Οι νέοι αναλάβαμε ένα μεγαλύτερο ρίσκο στο να κινηθούμε προς αυτά που πραγματικά θέλουμε. Κλονίστηκε ένα όνειρο με το οποίο μεγαλώσαμε. Γεννήθηκα το 1982 και έζησα σε μία περίοδο όπου έρεε το χρήμα στην Ελλάδα, άσχετα αν αυτά τα λεφτά δεν ήταν δικά μας. Αυτό που θέλω να πω είναι πως η δική μου γενιά μεγάλωσε αλλιώς. Οι γονείς μου κατάφεραν να κάνουν πράγματα τα οποία εγώ σήμερα δεν μπορώ να τα ονειρευτώ όπως για παράδειγμα να έχω το δικό μου σπίτι. Τα όνειρα αυτά ανήκουν σε μία άλλη εποχή. Αυτό το πράγμα μας ταρακούνησε και μας έδωσε μία ώθηση να ασχοληθούμε με αυτό που πραγματικά θέλουμε αναλαμβάνοντας πιο εύκολα το ρίσκο αφού δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε.

Η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη 'Το Τελευταίο Σημείωμα' προβάλλεται στα K-Cineplex σε όλη την Κύπρο και στο Ρίο Λεμεσού