Μια αδέσποτη ιστορία

Δημοσιεύτηκε στις 04 Απριλίου 2015

Λόγω αυτής της μέρας νιώθω την ανάγκη να σου διηγηθώ μια ιστορία και ελπίζω να σε πείσω να υιοθετήσεις ένα αδέσποτο…

Δεν ξέρω πότε γεννήθηκε, φαντάζομαι πριν από 11 χρόνια, γεννήθηκε όταν ήρθα εγώ στην Κύπρο. Μα τι σύμπτωση. Ούτε με γνώριζε, ούτε τον γνώριζα. Τότε τον φώναζαν… Ρούντολφ. Καμία σχέση! Τότε ήταν το δώρο… τώρα είναι δώρο Θεού. Τότε έτρωγε τα περιττώματά του. Τώρα είναι πολύ επιλεκτικός με το φαγητό του. Τότε είχε ψύλλους κάτω από το δέρμα του. Τώρα έχει… φίλους μέσα στο σπίτι του. Τότε κυκλοφορούσε σαν αδέσποτος στους δρόμους. Τώρα, κυκλοφορεί κύριος στο pet park, στον Ακάμα, στο Ζύγι, στο κέντρο της πόλης, στο Βουνί και όπου μας δέχονται. Τότε είχε ωτίτιδα και έκανε 8 μήνες θεραπεία για να περάσει. Τώρα έχει το ραντεβού του με την Άννα στο Angel Paws για λούσιμο, κούρεμα και χτένισμα. 

Αυτός είναι ο Τζίμη. Είναι ένας αδεσποτούλης που βρήκα στο δρόμο και μου άλλαξε τη ζωή. Με αγαπά και το νιώθω. Τον αγαπώ και το νιώθει. Μαζί έχουμε περάσει πολλά. Έχουμε κάνει τον γύρο του Ακάμα, δύο φορές, έχουμε κάνει φωτογραφήσεις, έχουμε πάει εκδρομές και τόσα άλλα. Επίσης, πήγαν να μας πατήσουν, μας επιτέθηκε ένας σκύλος και μας δάγκωσε αμφότερους και προσφάτως κλείστηκε στο ασανσέρ αυτός μέσα εγώ έξω και πήγε να πνιγεί. Αλλά ευτυχώς έχω έξυπνο σκύλο! 

Δε θέλω να σταθώ στο συμβάν αλλά στο ότι μοιραζόμαστε το κρεβάτι μου, του αρέσει πολύ η σπανακόπιτα, και λατρεύει να του ξύνεις την πλάτη. Έχει πολύ καλή σχέση με την κάμερα και όταν πάει βόλτα μπορεί να κατουρήσει μέχρι και 69 φορές! Σιχαίνεται τα αρσενικά σκυλιά αν και κάνει την καρδιά του πέτρα και συγκατοικεί με τον Λίνο, τον Έκτορα και προσφάτως τον Φάτσα. 

Όταν έχει νεύρα ξύνει με μανία το πάτωμα κάτω από ο κομοδίνο και όταν με βλέπει φουρτουνιασμένη γίνεται ο πιο τρυφερός σκυλάκος στον κόσμο. 

Δεν θα σου αναπτύξω τα χαρίσματα του σκύλου μου. Ούτε θα καμαρώσω ότι είμαι ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο επειδή μαζεύω αδέσποτα. Άλλωστε, έχω μια γλυκύτατη γειτόνισσα στον 3^ο, η οποία μου είπε «ατε κόρη μου υιοθέτα ένα παιδί τσε άσε τους σhilous» Υπέροχος άνθρωπος, δεν το συζητώ με άψογη γνώση της ελληνικής γλώσσας και πάνω από όλα με συναισθηματική νοημοσύνη! 

Ο σκοπός είναι ότι στο παιχνίδι του … Τότε και του … Τώρα, υπάρχει μια διαδρομή. Μια διαδρομή με περισσότερες όμορφες από ότι άσχημες στιγμές. Και όταν το Τότε γίνει Τώρα εσύ, μπορείς να βρεις έναν υπέροχο φίλο μια εξαιρετική συντροφιά. Όχι για τις ώρες που αισθάνονται μόνες, αλλά για τις ώρες που θέλουν να αισθανθούν απλή, αληθινή και ουσιαστική αγάπη. 

Και προς την κυρία του 3^ου και κάθε κυρία ορόφων και διαμερισμάτων απλά απαντώ με ένα απλό … γουφ! Η μετάφραση είναι δική μας!

Αφιερωμένο στα λασποτέρατά μου Τζίμη και Έκτορα και στον Δαλάι Λίνο καθώς και στον μελένιο Φάτσα.