Αλεξία Ρόιτερ: ‘Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι μόνος’

Δημοσιεύτηκε στις 18 Απριλίου 2015

Μια ιστορία μοναξιάς. Μια low budget ιστορία. Ένας ηθοποιός, μια... χελώνα, ένα σπίτι και μπόλικες αποσκευές. Η Αλεξία Ρόιτερ, μια γυναίκα που το όνομά της είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το κυπριακό σινεμά (και όχι μόνο), ετοιμάζεται να κάνει ένα πολύ σημαντικό (και άκρως δημιουργικό) ταξίδι, μια που η πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, με τίτλο ‘Conveyor Belt’ (Ιμάντας Μεταφοράς δηλαδή), θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα την Κυριακή 19 Απριλίου στο Θέατρο Ριάλτο στη Λεμεσό (ενώ θα προβληθεί και στις 25 Απριλίου στο Ζήνα Πάλας στη Λευκωσία), στο πλαίσιο του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ ‘Cyprus Film Days 2015’.

‘Conveyor Belt’ είναι ο τίτλος της πρώτης σου ταινίας μεγάλου μήκους. Ένα μεγάλο σου όνειρο να υποθέσω ότι έγινε πραγματικότητα;
Έχει εκπληρωθεί ένα όνειρο, ένας στόχος, ένα προσωπικό στοίχημα και μια προσωπική ανάγκη να πω μια ιστορία, αυτή την ιστορία, με ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό τρόπο.

Και τι είναι αυτό που θέλεις να πεις μέσα από τη συγκεκριμένη ιστορία; 
Ήθελα να κάνω μια ταινία που να πραγματεύεται το θέμα της ταυτότητας ή καλύτερα της έλλειψης ταυτότητας, και το θέμα της μοναξιάς του σύγχρονου ανθρώπου. Η ιστορία είναι πολύ απλή. Ένας άντρας ζει μόνος με μία χελώνα. Η μοναχική ζωή του είναι μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα. Έχει όμως ένα κρυφό πάθος: παίρνει στο σπίτι του ξεχασμένες, χαμένες, αζήτητες αποσκευές από το αεροδρόμιο στο οποίο εργάζεται. Στην ασφάλεια του σπιτιού του τις ανοίγει προσεκτικά και εξερευνά το περιεχόμενό τους. Κομμάτι κομμάτι, βιώνει κάθε λεπτομέρεια, κάθε στοιχείο, υφή και χρώμα, και αναπλάθει το χαρακτήρα του άγνωστου ιδιοκτήτη. Όταν τελειώσει η τελετουργία όλα επαναφέρονται στην θέση τους, η βαλίτσα κλείνει και επιστρέφεται άθικτη πίσω στο αεροδρόμιο με την ελπίδα πως θα βρει τελικά τον προορισμό της. Μέχρι που μια μέρα μια βαλίτσα ανατρέπει τα πάντα…

Το περιεχόμενο μιας βαλίτσας λέει πολλά για την προσωπικότητα του ιδιοκτήτη της;
Η ιστορία κινείται ασφαλώς σε συμβολικό επίπεδο. Φαίνεται πως η ταυτότητα είναι πλέον μια παρεξηγημένη έννοια. Είμαστε το επάγγελμά μας, είμαστε αυτό που φοράμε, αυτό που έχουμε, αυτό που κουβαλάμε μαζί μας σαν αποσκευή. Για τον λόγο αυτό, όλα τα προσωπικά αντικείμενα των αποσκευών στην ταινία, δεν αντιπροσωπεύουν μόνο τους διαφορετικούς τους ιδιοκτήτες και επομένως τις προσωπικότητές τους, αλλά το καθένα από αυτά αποτελεί σύμβολο των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών και συναισθημάτων που ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει. Μέσω της εμμονής του και της ανορθόδοξης αυτής μεθόδου που χρησιμοποιεί, ανακαλύπτουμε κατά πόσο είναι δυνατόν να διακρίνεις τον φόβο, την αγάπη, την ευτυχία, τη θλίψη, τη μοναξιά και την ικανοποίηση, εξερευνώντας το περιεχόμενο μιας αποσκευής.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Μάριος Ιωάννου και μια... χελώνα! Πόσο δύσκολο ήταν να γυρίσεις ένα φιλμ μεγάλου μήκους, έχοντας μόνο έναν ηθοποιό στη διάθεσή σου;
Ήταν στόχος μου από την αρχή να πω αυτή την ιστορία χωρίς λόγο και διάλογο και δεν ήταν καθόλου δύσκολο που είχα μόνο ένα ηθοποιό, διότι αυτός ήταν ο Μάριος Ιωάννου. Η ταινία είναι ο Μάριος. Και τον ευχαριστώ πάρα πολύ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε, την ουσιαστική επικοινωνία που είχαμε καθ’ όλη την δημιουργία της ταινίας, την ανιδιοτελή αγάπη του για το επάγγελμα που υπηρετεί, για το πάθος, την αφοσίωση και φυσικά το μεγάλο του ταλέντο.  Ήταν βέβαια λίγο τρομακτικό να πηγαίνεις κόντρα σε όλα τα δεδομένα και να λες ‘θα κάνω μια ταινία με έναν άνθρωπο, μία χελώνα, πολλές βαλίτσες, χωρίς διάλογο, χωρίς μουσική, και χωρίς λεφτά!’ Από την άλλη όμως ήταν και για μένα πολύ απελευθερωτικό και μία όμορφη δημιουργική πρόκληση.

Πρόκειται για ένα low budget στόρι. Τι σημαίνει ακριβώς αυτό για όσους δεν γνωρίζουν; 
Η ταινία είναι πολύ χαμηλού προϋπολογισμού. Δεν νομίζω να έχει γίνει ξανά μεγάλου μήκους στην Κύπρο με τόσο λίγα χρήματα. Φυσικά σε αυτό συνέβαλε το ίδιο το σενάριο το οποίο απαιτούσε κινηματογράφηση σε ένα μόνο βασικό χώρο με ένα ηθοποιό και μικρό συνεργείο. Να πούμε ενδεικτικά ότι κατά μέσον όρο οι Κυπριακές ταινίες που λαμβάνουν κρατική επιχορήγηση γίνονται με ένα προϋπολογισμό της τάξης των 300,000-400,000 Ευρώ. Τα τελευταία δύο χρόνια έγιναν όμως ανεξάρτητες παραγωγές με λιγότερα από 100,000 Ευρώ. Το ‘Conveyor Belt’ ολοκληρώθηκε με την στήριξη του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού μέσα από το πρόγραμμα Ανεξάρτητων Παραγωγών και δεν στοίχησε στο σύνολο περισσότερα από 20,000 ευρώ.

Το ‘Conveyor Belt’ είναι μια ταινία που μιλά για μοναξιά. Τελικά οι άνθρωποι σήμερα έχουν μάθει να ζουν πραγματικά μόνοι;
Ναι, ο σύγχρονος άνθρωπος είναι μόνος. Είναι μόνος, όχι μόνο επειδή δεν έχει πραγματική επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, αλλά επειδή έχει χάσει την επαφή με τον εαυτό του. Μέσα μας όμως υπάρχει πάντα η ανάγκη για αυτή την ουσιαστική, αληθινή σχέση και για αυτό την ψάχνουμε, ο καθένας με τον δικό του και κάποτε ‘ανορθόδοξο’ τρόπο. Στην ταινία ο πρωταγωνιστής βιώνει την μοναξιά σε όλο της το μεγαλείο. Δεν έχει ουσιαστικά καμία επαφή με τον έξω κόσμο τον οποίο φαίνεται να βιώνει μόνο μέσα από το περιεχόμενο των βαλιτσών. Το σπίτι στο οποίο ζει μαζί με την χελώνα, παρόλο που έχει υπέροχα μεγάλα παράθυρα, αυτά βλέπουν έξω μόνο σε άλλους γκρίζους τοίχους, λες και το ίδιο το σπίτι είναι περιτριγυρισμένο και έγκλειστο.

Η ταινία σου θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο πλαίσιο του Cyprus Film Days 2015. Θα τη δούμε και στις υπόλοιπες κινηματογραφικές αίθουσες της Κύπρου στην πορεία;
Όχι, δεν θα προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες. Υπάρχει πιθανότητα προβολής της μελλοντικά από την  Κινηματογραφική Λέσχη Λάρνακας.

Info: Η ταινία ‘Conveyor Belt’ θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στις 19 Απριλίου στο Θέατρο Ριάλτο στη Λεμεσό και στις 25 Απριλίου στον κινηματογράφο Ζήνα Πάλας στη Λευκωσία. Περισσότερες πληροφορίες εδώ. Δείτε το trailer της ταινίας εδώ