Δυόσμος και Κανέλλα Kitchen Βar

Δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου 2013

Μια βόλτα στην Ονασαγόρου, εκείνο το φωτεινό απ’ την πανσέληνο βραδάκι, γιόμισε τα ρουθούνια μας μυρωδιές. Μυρωδιές και αρώματα από Μεσόγειο, διανθισμένες με μπαχάρια και βότανα που μας προσκαλούσαν να πάρουμε εκείνο το μεταλλικό, bohemian τύπου, τραπεζάκι στο κατώφλι τού “Δυόσμος και Κανέλλα kitchen bar”. Ψαχουλεύω με τα μάτια μου το ζεστό ενδοχώρο και “φωτογραφίζω” γοργά το γουστόζικο μπαράκι με τα άνετα, retro stools, τα ξύλινα ράφια με τα βιβλία και τα αντικείμενα άλλων εποχών και ταξιδεύω κι εγώ αλλού. Ακούγοντας sixties, μελετώ τη λίστα του μαγαζιού, που αμέσως με ενημερώνει για τη μεσογειακή της καταγωγή. Υπογεγραμμένη από τον Γιώργο Κυπριανού και με εκτελεστή της τον Δημήτρη Χαϊδεμένο, προλογίζεται δυναμικά με ραβιόλες, γεμιστές με μανιτάρια Porcini, με πέστο ρόκας, αλλά και με μύδια Βρυξελλών με κρασί και λαχανικά. Η σουσαμένια φέτα, τα γεμιστά “πανέ” μανιτάρια και η φοκάτσια του σεφ, φαντάζουν ως καλές επιλογές, ενώ αμέσως χάνομαι ευχάριστα στην ευφάνταστη δεκάδα από σαλατοδημιουργίες (€9.50-€12.50). Τα ζυμαρικά έχουν ιδιαίτερη τιμητική στην κάρτα και σε προσκαλούν να γευτείς ριγκατόνι με σολομό και σάλτσα από σαμπάνια, fettuccini με μελάνι σουπιάς και ουζομεθυσμένα ψαρικά ή μια απλή, κλασική Carbonara “απογειωμένη” με βασιλικό. Τέλος το χοιρινό escalope, το platter κρεατικών σχάρας για δύο, αλλά και ο ποσέ σολομός και το γεμιστό με λαχανικά, φιλέτο λαβράκι, ενορχηστρώνουν την κάρτα επιλογών των meat & fish lovers. Πίνω στην υγειά της παρέας, λευκό ξυνιστέρι, “τσιμπολογώντας εξαίρετο, βοτανοευλογημένο, ζεστό ψωμάκι (από τα καλύτερα που έχω φάει τελευταίως), χαζεύοντας συνάμα την ατελείωτη ροή των περαστικών που απολάμβαναν τη βόλτα τους στην παλιά Λευκωσία. Σε τρία τεταρτάκια της ώρας καταφτάνουν και τα ορεκτικά, με πρώτες και καλύτερες τις μελιτζάνες ρολό, γεμιστές με κρέμα τυριών, σε coulis από ντοματίνια. Μια αρκετά ανάλαφρη αρχή (μακριά από τα περιττά “έλαια” που συνήθως απορροφούνται σαν σφουγγάρι από τις μελιτζάνες), που ήρθε κι έδεσε υπέροχα με την ανάμεικτη τραγανή σαλάτα (άριστης ποιότητας λαχανικά) με γαρίδες τυλιγμένες σε πανσέτα και πορτοκάλι, αρωματισμένο σε λικέρ. Σβήνω την κάψα από το chili mango sauce της σαλάτας με το δροσερό, πλημμυρισμένο από αρώματα μήλου, οίνο μου και πριν προλάβω να αποτελειώσω τα ορεκτικά, προσπαθώ να φτιάξω χώρο στο μικρό μου τραπεζάκι για να υποδεχτώ τις κύριές μου επιλογές που γέμιζαν το μάτι, τόσο με την παρουσίαση όσο και με το μέγεθος και την ποσότητα των πρωτεϊνών και των side dishes τους. Πολύ καλά στο στόμα τα δύο μπιφτεκάκια πύργος που χωρίζονταν μεταξύ τους με αρκετά μεγάλο κομμάτι φέτας (μας παραπλάνησε λιγάκι η επεξήγηση στο μενού “μπιφτεκάκια γεμιστά με φέτα”), όμορφα συνδυασμένα με ποιοτικό και ορθά ψημένο ρύζι και λαχανικά σχάρας. Αρκετά καλό και το γεμιστό με χαλούμι, κοτόπουλο “τυλιγμένο” σε ψίχα, σερβιρισμένο με πολέντα, σύμφωνα με το μενού -σε μας έφτασε όμως με πουρέ πατάτας-, παρέα με ραγού μανιταριών και λεπτοκομμένα λαχανικά. Λαμβάνω σοβαρά υπόψη την προειδοποίηση του Ελλαδίτη σερβιτόρου για τη δεκαπεντάλεπτη αναμονή του μιλφέιγ και δεν μετανιώνω διόλου μετά τη γευστική του δοκιμή. Το τραγανό μπισκότο από σουσάμι, η καρυδόψιχα, το μέλι και τα μπακλαβαδάκια με άρωμα σταφυλόμελου, έκλεισαν όμορφα, μαζί με την καλά χτυπημένη αναρόκρεμα, τη βραδιά μας, σε ένα από τα πιο hot spots της Ονασαγόρου.