Ο Στέφανος Γεωργιάδης ακούει "Φωνές"

Δημοσιεύτηκε στις 05 Φεβρουαρίου 2014

Το ξεκίνημα

Πρώτη φορά συναντηθήκαμε για καφέ το 2008, με αφορμή τις πρώτες εμφανίσεις του στο νησί με το loop station. Έξι χρόνια μετά, του ζητώ να συναντηθούμε ξανά, αυτή την φορά γιατί συμμετέχει (μαζί με την παιδική χορωδία της Διάστασης) στις εκδηλώσεις εις μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη. Αυτό, φυσικά, ήταν η αφορμή για μια εκ νέου συνάντηση με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις στην εγχώρια μουσική σκηνή. Τι κι αν η περίπτωση του, σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες, όπως για παράδειγμα ο Αλκίνοος που παρουσίασε σχετικά πρόσφατα ένα αντίστοιχο show ή οι καλλιτέχνες που φιλοξενούνται στο "Λευκωσία Loop Festival", διαφέρει στο ότι ο Στέφανος περιορίζεται στις διασκευές γνωστών τραγουδιών και όχι στην παραγωγή πρωτότυπης μουσικής; Παρ’ όλα αυτά δεν παύει από το να είναι πρωτοπόρος σε αυτό που κάνει, τουλάχιστον για τα κυπριακά δεδομένα. "Αρχικά είχε πλάκα. Τις περισσότερες φορές ο κόσμος δεν καταλάβαινε τι γίνεται. Κάποιοι νόμιζαν πως έπαιζα με playback. Έτσι, σε κάθε gig που έπαιζα συνήθιζα να λέω διάφορα και να τα loop-άρω. Με αυτό τον τρόπο τους βοηθούσα να καταλάβουν ότι όλο αυτό που θα παρουσίαζα είναι live. Γράφεται κάτι και επαναλαμβάνεται. Πέραν απ’ αυτό, γενικά το feedback ήταν πολύ ζεστό. Ο κόσμος έδειχνε απίστευτο ενδιαφέρον κι αυτό με έπειθε να το συνεχίσω και να το εξελίξω, με ακόμα περισσότερα μηχανήματα. Ο λόγος που συνεχίζω να καταπιάνομαι με το συγκεκριμένο είδος έκφρασης, είναι γιατί το live looping λειτουργεί θεραπευτικά πάνω μου, κυρίως λόγω του αυτοσχεδιασμού. Ακόμα κι αν το τραγούδι είναι έτοιμο, εκείνη την στιγμή πάλι αυτοσχεδιάζεις. Οπότε, κάθε φορά ένα τραγούδι μπορεί να διαφέρει από τις αρχικές σου προσδοκίες. Το ωραίο με το loop station είναι πως κάνεις κάτι που στην ουσία δεν θα μπορούσε ένα άτομο μόνο του να το κάνει, χωρίς την βοήθεια της τεχνολογίας". Δίκιο έχει. Όσοι έτυχε να τον δείτε live, ή όσοι ακούσατε τον Αλκίνοο ή πήγατε στο Loop Festival, ξέρετε ότι ο ήχος που βγάζει ένα loop station έχει αντίστοιχη δυναμική με τον ήχο μιας ολόκληρης μπάντας!

Η έμπνευση

Ο Στέφανος Γεωργιάδης πήρε πτυχίο ως μουσικός (BA Music) στο Brunel University στην Αγγλία, ενώ στο ίδιο πανεπιστήμιο έκανε και μεταπτυχιακό στο Contemporary Music. Εκεί είχε την τύχη να γνωρίσει έναν καθηγητή, τον Steve Lawson, ο οποίος ασχολείτο με το live looping, ενώ έστω κι αν είχε υπόψη κι άλλους μουσικούς που έκαναν διάφορα projects, όπως ο Bobby McFerrin ή ο Viktor Wooten, στην ουσία αυτός είναι που τον έβαλε στο συγκεκριμένο concept. Ερχόμενος στην Κύπρο άρχισε να κάνει κάποιες εμφανίσεις, ενώ μέχρι σήμερα συνεχίζει να εξελίσσει το project του, τόσο με μουσικά όργανα όσο και με τεχνικό εξοπλισμό. Από όργανα, ως επί το πλείστον διαθέτει έγχορδα, από κιθάρες και μπάσα, μέχρι παραδοσιακά όπως cuatro (Puerto Rico) και charango, αλλά και ένα wave drum που κάνει διάφορους ήχους κρουστών, ενώ από εξοπλισμό έχει το loop station, ένα άλλο μηχάνημα που κάνει διφωνίες ή εφέ στην φωνή, ένα πετάλι για την κιθάρα, αλλά και διάφορα προγράμματα στο iPad. Όπως είπα και πιο πάνω, νοιώθει ότι το Loop station project τον βοηθά να καθαρίσει το μυαλό του. "Χρειάζεται να έχεις τόση πολλή συγκέντρωση, που ότι κι αν έχεις στο μυαλό σου, εκείνη την ώρα φεύγει. Από την άλλη, η λουπιέρα είναι κάπως περιοριστική ως προς δομές και άλλα τέτοια. Με τη μπάντα μπορείς να πας όπου θες. Εξ ου και συχνά βρισκόμαστε και παίζουμε μαζί με τον Δημήτρη Ζαχαρίου, με τον οποίο έχουμε φτιάξει τη μπάντα Delirium Elephants. Μαζί, αλλά και με την προσθήκη κάποιων guest μουσικών, το 2013 κάναμε και ένα δίσκο. Αυτό το διάστημα ετοιμάζουμε δεύτερο δίσκο και αφού κυκλοφορήσει θα οργανώσουμε και κάποια live. Η μουσική που παίζουμε είναι indie rock, χρησιμοποιώντας όργανα όπως banjo, cuatro, ukulele, μπάσο, κιθάρα, synth, ακορντεόν... Χαρακτηριστική είναι η ατάκα του Δημήτρη κάθε φορά που θα κάνουμε ένα τραγούδι στο στούντιο του (Nuevo Recording Studio). Γέμισε το φορτηγό σου και έλα, μου λέει πάντα".

Οι live εμφανίσεις

Μια φορά το μήνα (Τετάρτη), ο Στέφανος παρουσιάζει ένα one-man-show, το "Loop Station Project", στην Έντεχνη Ροκ Σκηνή "Στο Πέραμα", με το ίδιο πρόγραμμα παίζει και στο Boho Chic, επίσης μια φορά το μήνα (Κυριακή), ενώ κάθε Πέμπτη παίζει στο Draught Microbrewery μαζί με τον Μιχάλη Καρακατσάνη, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα που συνδυάζει λούπες και πιάνο. Αυτό το διάστημα ετοιμάζεται παράλληλα να παρουσιάσει μια μουσική παράσταση με τίτλο "Φωνές", στο πλαίσιο των εκδηλώσεων εις μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη. Συγκεκριμένα, παρέα με την παιδική χορωδία της Διάστασης και μαζί με τους μουσικούς Αχιλλέα Ιωάννου (κλαρίνο, σαξόφωνο) και Ελίνα Σαββίδου (πιάνο), αλλά και τις δασκάλες της χορωδίας, Χριστίνα Ιωάννου και Δήμητρα Κλουβάτου οι οποίες θα παίξουν ακορντεόν, θα ερμηνεύσουν κάποια γνωστά έντεχνα ελληνικά τραγούδια! Σημαντικότατος σταθμός στην πορεία του ήταν και η συμμετοχή του στην περσινή, πολύ επιτυχημένη, παράσταση-μιούζικαλ "Έβελυν-Έβελυν", την οποία εμπνεύστηκε η γυναίκα του Μαργαρίτα Ζαχαρίου, κάνοντάς την πράξη μαζί με τους Διομήδη Κουφτερό και "Paravan Proactions". Ο Στέφανος έπαιζε ζωντανά μουσική επί σκηνής με το Δημήτρη Ζαχαρίου. Μια εμπειρία που δεν θα την ξεχάσει ποτέ, αφού, όπως λέει, έπαιζαν από δυο όργανα ταυτόχρονα. Για την ιστορία να πούμε πως η συγκεκριμένη παραγωγή οδηγεί την κούρσα των Βραβείων Θεάτρου ΘΟΚ για τη διετία 2011-2013, με τέσσερις υποψηφιότητες -τα βραβεία δόθηκαν αφότου πήγαμε τυπογραφείο, οπότε δεν γνωρίζουμε την έκβασή τους.