Όταν ο άνθρωπος ξεχνά τα ζώα…

Δημοσιεύτηκε στις 03 Απριλίου 2014

Στις μέρες μας η έλλειψη στέγης δεν είναι ένα πρόβλημα που αφορά μόνο τους ανθρώπους, αλλά αφορά εξίσου και τα ζώα συντροφιάς. Γι’ αυτό και ολλανδικές φιλοζωικές οργανώσεις το 2010 καθιέρωσαν την Παγκόσμια Ημέρα των Αδέσποτων Ζώων με σκοπό την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Παρόλα αυτά καθημερινά, τα αδέσποτα ζώα αυξάνονται ολοένα και περισσότερο.

Η Παγκόσμια Μέρα των Αδέσποτων Ζώων αποτελεί μια αφορμή για να βοηθήσουμε όλοι μαζί, λίγο περισσότερο τις φιλοζωικές οργανώσεις, συνεισφέροντας στο έργο τους ή ακόμα καλύτερα υιοθετώντας ένα ζώο από τα υπερπλήρη καταφύγια της χώρας μας. Άλλωστε, τα αδέσποτα δεν τοποθετήθηκαν στους δρόμους έτσι από μόνα τους, αλλά βρέθηκαν εκεί λόγω της άγνοιας και της ανευθυνότητας των ιδιοκτητών τους. Γι’ αυτό κι εσύ την επόμενη φορά που θα βρεις ένα αδέσποτο στο δρόμο σου και είσαι από αυτούς που νοιάζονται –δυστυχώς δεν είμαστε πολλοί, αλλά πού θα πάει–, τότε:

1. Πρώτα από όλα πρέπει να πας σε έναν κτηνίατρο, για να δεις αν έχει microchip ώστε να βρεθεί ο ιδιοκτήτης. Αυτός ο έλεγχος δεν χρεώνεται από κανέναν κτηνίατρο.

2. Αν είναι εγγεγραμμένος ο σκύλος, τότε ο κτηνίατρος θα επικοινωνήσει με τον ιδιοκτήτη για να τον παραλάβει. Σε περίπτωση που αυτός πει ότι δεν τον θέλει πια, αυτή η πράξη συνιστά το αδίκημα της εγκατάλειψης και συστήνεται να γίνει καταγγελία στην Αστυνομία. Η κατάθεσή σου θα επιτρέψει στην Αστυνομία να κινηθεί νομικά εναντίον του ιδιοκτήτη, κάτι το οποίο δικαιούσαι να απαιτήσεις από την Αστυνομία. Η εγκατάλειψη είναι πράξη παράνομη, άκρως ανήθικη και ανεύθυνη και πρέπει πάντα να καταγγέλλεται.

3. Σε περίπτωση που ο σκύλος έχει microchip αλλά ο αριθμός του δεν είναι καταχωρισμένος στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, τότε ο κτηνίατρος τον οποίον επισκέφθηκες για να ελέγξει το σκυλί, ίσως μπορεί να σου πει από τον αριθμό του τσιπ σε ποιον κτηνίατρο έγινε η σήμανση. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να πας στο κτηνίατρο που πιστεύεται ότι τοποθέτησε το τσιπ και να του ζητήσεις να βρει σε ποιον πελάτη του ανήκει. Έτσι ίσως μπορεί να εντοπιστεί ο ιδιοκτήτης.

4. Στην περίπτωση που ο σκύλος δεν έχει τσιπ, τότε: Δηλώνεις το σκύλο στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής όπου βρέθηκε και στον τοπικό δήμο ή στην κοινότητα. Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να αναφέρεις τα εξής: φύλο, ηλικία (περίπου, αυτό θα σου το πει ο κτηνίατρος), φυλή (ράτσα, αυτό θα σου το πει ο κτηνίατρος), χρώμα, μέγεθος (μικρό, μεσαίου μεγέθους, μεγάλο), πού βρέθηκε, μέρα και ώρα κατά την οποία βρέθηκε, αν φορούσε κολάρο και τι χρώμα ήταν, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (π.χ. ουλές, ιδιαίτερος χρωματικός σχηματισμός στο τρίχωμα κ.λπ.).

Μπορείς να φτιάξεις μια μικρή ανακοίνωση με τη φωτογραφία του σκύλου και το τηλέφωνό σου και να απαιτήσεις από τον αστυνομικό υπηρεσίας να την αναρτήσει στον πίνακα ανακοινώσεων. Επίσης, ανακοινώσεις μπορείς να τοποθετήσεις σε φούρνους, περίπτερα, καταστήματα, γραμματοκιβώτια και στους δρόμους της περιοχής όπου βρέθηκε.

Αν δεν πετύχει τίποτα από αυτά τότε:

α) Επικοινωνείς με τα καταφύγια σκύλων, για να δεις αν έχουν τη δυνατότητα να δεχτούν το σκύλο στο καταφύγιό τους. Συνήθως όμως τα καταφύγια είναι γεμάτα και πιθανόν να σου αρνηθούν (σε κάποιες περιπτώσεις μια οικονομική εισφορά για τη διατροφή/συντήρηση του σκύλου ίσως βοηθήσει στο να τον δεχτούν). Πρέπει να γνωρίζεις ότι ορισμένα καταφύγια προβαίνουν τακτικά σε ευθανασίες και υγιών ζώων λόγω υπερπληθυσμού, φαινόμενο που είναι σχεδόν μόνιμο στα καταφύγια.

β) Μένει στο σπίτι σου ο σκύλος μέχρι να βρεθεί κάποιος να τον υιοθετήσει.

Ενημερωτικά: αν πας το ζώο στις εγκαταστάσεις του τοπικού δήμου, αν δεν βρεθεί ο ιδιοκτήτης, θα γίνει ευθανασία σε δύο εβδομάδες με τη μέθοδο που χρησιμοποιεί ο συγκεκριμένος δήμος ή κοινότητα. Δυστυχώς στην Κύπρο δεν χρησιμοποιούν όλοι οι δήμοι/κοινότητες τη σωστή μέθοδο ευθανασίας.