"Σκοπός μου είναι να υποδυθώ τη Λίζα, όχι να μιμηθώ τη Βουγιουκλάκη"

Δημοσιεύτηκε στις 06 Ιουνίου 2016

Νεαρή, ξανθιά και ταλαντούχα, τρία συστατικά που χάρισαν στη Μαρίνα Δημητρίου το ρόλο της Λίζας Δέλβη στη νέα καλοκαιρινή παραγωγή της κεντρικής σκηνής του ΘΟΚ ‘Η κόρη μου η σοσιαλίστρια’ του Αλέκου Σακελάριου. Δεν ξέρω αν θυμάσαι την ταινία πάντως η… ‘ Σωτήρης’ ήταν και θα είναι η ηρωίδα των παιδικών μας χρόνων!

Πόσα κοινά βρίσκεις να έχεις με τη Λίζα Δέλβη;
Σίγουρα ο πατέρας μου δεν είναι εργοστασιάρχης (γελάει). Πιστεύω ότι ο δυναμισμός που έχει, ο αυθορμητισμός και το πείσμα είναι μερικά κοινά στοιχεία που έχω με τη Λίζα Δέλβη.

Πως σου φαίνεται το κείμενο του Αλέκου Σακελάριου διαβάζοντάς το, το 2016;
Είναι ένα έργο διαχρονικό με την έννοια ότι η σχέση μεταξύ πατέρα και κόρης διατηρείται μέχρι και σήμερα, με την κόρη να είναι πιο επαναστάτρια από τον πατέρα. Είναι μια κωμωδία που μέχρι και σήμερα έχει να δώσει πολλά μηνύματα στο θεατρόφιλο κοινό.

Δεν φοβάσαι μήπως αρχίσουν οι συγκρίσεις με την Αλίκη Βουγιουκλάκη;
Αναπόφευκτα έχουν ξεκινήσει οι συγκρίσεις μαζί της, με την απορία ‘ποια θα είναι αυτή που θα παίξει την Αλίκη;’.  Σκοπός μου είναι να παίξω το ρόλο της Λίζας και όχι να μιμηθώ τη μεγάλη σταρ. Είναι ένας ρόλος που δουλεύω με τα δικά μου εκφραστικά μέσα. Ακολουθώ την αισθητική και τη γραμμή της παράστασής μας που θα παίξω στο σανίδι. Στο θέατρο δεν μιμείσαι, αλλά υποδύεσαι.

Παλιές ελληνικές ταινίες βλέπεις; Ποια είναι η αγαπημένη σου ατάκα;
Μια από τις αγαπημένες ατάκες είναι ‘Το χρήμα είν’ ατμός και φεύγει. Η δόξα είν’ ατμός και πάει. Ζεις για λίγα χρόνια τη ζωή σου κι ύστερα, Άμωμοι εν οδώ αλληλούια...’. Ο Βέγγος στον ‘Ατσίδα’ (1961).

Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια; Σε 20 χρόνια;
Σημασία έχει να μπορείς να παραμείνεις άνθρωπος με το δικό σου βλέμμα. Αγωνίζομαι πρώτα γι’ αυτό. Και ύστερα θα σου πω ότι μετά από 10 χρόνια θα ήθελα να δω τον εαυτό μου πάνω στο σανίδι να δουλεύει για το θέατρο με την ίδια αγάπη και το ίδιο πάθος που είχα όταν ξεκίνησα.

Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο, που αφορά στη δουλειά σου;
Είμαι φρέσκια στο χώρο, αποφοίτησα το 2015 από τη δραματική σχολή Βλαδίμηρου Καυκαρίδη, οπότε θα σου πω ότι σίγουρα θέλω να πραγματοποιήσω πολλά τρελά όνειρα, θέλω να υποδυθώ πολλούς και σημαντικούς ρόλους. Ένα από αυτά τα τρελά όνειρα πραγματοποιείται τώρα που είμαι στον ΘΟΚ, το κρατικό θέατρο της πατρίδας μου, στο οποίο έχουν περάσει μεγάλοι ηθοποιοί που έχουν κάνει λαμπρή καριέρα και θεωρώ ότι είναι ένα μεγάλο σχολείο. Νιώθω λοιπόν ευλογημένη που ένα όνειρό μου πραγματοποιείται.

Ποιο ρόλο ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις;
Θέλω να παίξω έργα της Sarah Kane, όπως επίσης και του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα Ερρίκου Ίψεν.

Ποιος/α ηθοποιός είναι για σένα πρότυπο και θα ήθελες να ακολουθήσεις τα βήματά της;
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο. Θαυμάζω τη μεγάλη καριέρα της Κυρίας Δέσποινας Μπεμπεδέλη, όπου είχα την τύχη να μου διδάξει θέατρο για τρία χρόνια. Θεωρώ ότι είναι δοσμένη ολοκληρωτικά στο θέατρο, έχει καταθέσει την ψυχή της και είναι μοναδική σε αυτό που κάνει.

Τι σημαίνει για σένα η λέξη ηθοποιός;
Ηθοποιός για μένα δεν είναι απλά ένα επάγγελμα. Είναι τρόπος και στάση ζωής, είναι καλλιέργεια, είναι ένας άνθρωπος που θέλει να διεισδύσει και σε άλλες ζωές, να αντιμετωπίσει τον εαυτό του και να ξεπεράσει τα όριά του. Να μεταμορφώνεται συνεχώς
σε κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι και να μπαίνει στη διαδικασία να βιώνει τις συνθήκες της ζωής τού κάθε χαρακτήρα.  Να μπορεί να ανέβει στη σκηνή καθαρός.    

Τηλεόραση, θέατρο ή κινηματογράφος;
Το θέατρο είναι η βάση της δουλειάς ενός ηθοποιού, στο οποίο έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, εκεί θεωρώ ότι ο ηθοποιός έχει να παραδώσει σώμα και ψυχή, μπροστά στο κοινό καλείται να μεταδώσει ό,τι νιώθει ο ίδιος τη δεδομένη στιγμή πάνω στο σανίδι. Η μαγεία του ηθοποιού βρίσκεται στο σανίδι. Παρόλα αυτά και τα τρία έχουν να σου δώσουν τα εφόδια για να εξελιχθείς και να καλλιεργηθείς ως ηθοποιός. 

Μάθε πως…
Το σενάριο ήταν επηρεασμένο από το έντονο πολιτικό κλίμα της εποχής και ιδιαίτερα από τις ‘Μαραθώνιες πορείες Ειρήνης’, των οποίων εμπνευστής ήταν ο τότε βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης, αυθεντικά πλάνα των οποίων βλέπουμε μέσα στην ταινία. Το έργο ανέβηκε πρώτα στο θέατρο από το θίασο Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ και λόγω της τεράστιας επιτυχίας του μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο κινηματογράφο και έγινε ταινία. Το ‘Σήκω χόρεψε συρτάκι’ του Γιώργου Ζαμπέτα έγινε το δημοφιλέστερο συρτάκι στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Σε αυτό το έργο και μετά από παρότρυνση του Γιώργου Ζαμπέτα, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ κάνει το ντεμπούτο του στο τραγούδι. Μέχρι τότε ο ηθοποιός δεν είχε τραγουδήσει ποτέ, ούτε σε ταινία του, ούτε σε θεατρική παράσταση.

Η καλοκαιρινή παραγωγή του ΘΟΚ "Η κόρη μου η σοσιαλίστρια" κάνει πρεμιέρα στις 29 Ιουνίου στο Αμφιθέατρο μακαρίου Γ' (Σχολή Τυφλών) στη Λευκωσία.