"Μερικές φορές είναι απαραίτητο να αλλάζουμε τη μορφή της πραγματικότητάς μας για να την αντέχουμε"

Δημοσιεύτηκε στις 15 Ιουνίου 2017

Φωτογραφία: Εβίτα Ιωάννου

Η Έλενα, ένα από τα πιο φρέσκα και υποσχόμενα πρόσωπα της κυπριακής καλλιτεχνικής σκηνής, μετρά ενδιαφέρουσες δουλειές μέχρι σήμερα και είναι μέλος της ομάδας en.act theatre group, με την οποία μάλιστα πρόσφατα έλαβαν μέρος στην Μπιενάλε Νέων Δημιουργών Ευρώπης παρουσιάζοντας το έργο 'Αισθητή μείωση της σκόνης από αύριο' στην κατηγορία performance, μαζί με τη Μαρίνα Μακρή και τον Δημήτρη Χειμώνα.

Την πέτυχα κάπου μεταξύ προβών, αφού ετοιμαζόταν για τις παραστάσεις της διεθνούς συμπαραγωγής του Πάφος2017 'Λυσιστράτη'. Παράλληλα, όμως, και για τις 'Δούλες' του Ζαν Ζενέ που θα ανέβει στον Πολυχώρο Συνεργείο στη Λεμεσό, σε σκηνοθεσία Στέλιου Ανδρονίκου.

Η Έλενα Καλλινίκου δεν θέλει να αποκαλεί τον εαυτό της ηθοποιό αλλά δημιουργό. Εξομολογείται πως επέλεξε αυτό το επάγγελμα για να ελαφρύνει από τη μία την πραγματικότητα και κάποιες φορές να την κάνει ακόμη πιο αβάσταχτη. Σήμερα, αισθάνεται τυχερή γιατί μαζί με την ομάδα της, δημιουργούν έργα που σχετίζονται με όλα όσα θέλουν να πουν οι ίδιοι ως καλλιτέχνες. Η Κύπρος, αποτελεί βάση, πηγή έμπνευσης και υλικό για τη δουλειά της. Γεννήθηκε και ζει στη Λεμεσό, σπούδασε διάφορα, όπως μου είπε, αλλά ασχολείται με την τέχνη του θεάτρου τα τελευταία χρόνια. Σύντομα θα παρακολουθήσει μεταπτυχιακό πρόγραμμα στις Θεατρικές Σπουδές στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Η ομάδα μου: Ιδρύθηκε από τη Μαρίνα Μακρή και εμένα το 2014 με έδρα τη Λεμεσό. Ανάλογα με τις ανάγκες κάθε παραγωγής συνεργαζόμαστε και με άλλους συντελεστές. Αυτά που μας απασχολούν αλλάζουν ανάλογα με τη ροή της ζωής μας. Το θέμα είναι αυτά που αφορούν εμάς και γίνονται το υλικό για το έργο μας, να επιτρέπουν στους θεατές να τα ερμηνεύσουν και να τα οικειοποιηθούν με το δικό τους τρόπο, επενδύοντάς τα με τις δικές τους εμπειρίες και προβληματισμούς.

Η ομάδα (Ε. Καλλινίκου, Μ. Μακρή, Δ. Χειμώνας) βρίσκεται στα πρώιμα στάδια έρευνας γύρω από τη λαογραφία και τον παραδοσιακό πολιτισμό της Κύπρου, που θα αποτελέσει υλικό για την καινούργια της δουλειά.

Το θέατρο στην Κύπρο: Ανθεί με πολλές νέες θεατρικές ομάδες και άλλες υφιστάμενες να συνεχίζουν την ανοδική πορεία. Αυτό αποτελεί ευχάριστη εξέλιξη. Σημαντικό είναι να δημιουργούμε όταν πραγματικά νιώθουμε την ανάγκη. Διαφορετικά οι παραστάσεις βγαίνουν όπως τα ψωμιά απ' τους φούρνους μαζικής παραγωγής. Πολλά και παρόμοια.

Θέατρο με ή χωρίς επιχορήγηση: Οι φορές που έκανα θέατρο με επιχορήγηση είναι πολύ λιγότερες απ' αυτές χωρίς επιχορήγηση.

Η τελευταία παράσταση που είδα: Το performance της χορεύτριας Francesca Foscarini στο Mind your Step στο Πάφος2017. Ήταν εντυπωσιακή η δεξιοτεχνία της και η ικανότητά της να σωματοποιεί τον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο της ηρωίδας.

Η εμπειρία μου από τη διεθνή συμπαραγωγή Λυσιστράτη: Αποτελεί μια από τις πιο ωραίες εμπειρίες που είχα στο θέατρο. Ευχαριστώ πολύ τον εξαιρετικό σκηνοθέτη Brian Michaels για όσα μου έδωσε και όλους τους συνεργάτες από τις 3 διαφορετικές ηπείρους για την ανταλλαγή. Θα κρατήσω έντονα τους νέους κόσμους που γνώρισα μέσα από τα μάτια των γυναικών που μοιραζόμαστε τη σκηνή και πως οι κόσμοι αυτοί, έγιναν ένας, μέσα απ' το θέατρο.

Το ζητούμενο σήμερα στη ζωή είναι: Πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Από τις 'Δούλες' κρατώ: Ότι μερικές φορές είναι απαραίτητο να αλλάζουμε τη μορφή της πραγματικότητάς μας για να την αντέχουμε.

Λεπτομέρειες για την παράσταση "Δούλες" που συμμετέχει η Έλενα Καλλίνικου εδώ