Κριτική: Καλαμιές

Δημοσιεύτηκε στις 03 Ιουλίου 2013

Το πρόγραμμα της πρώτης θαλασσινής απόδρασης της παρέας, περιελάμβανε ξάπλα στην αμμουδιά, μακροβούτια στην καταγάλανη θάλασσα του Πρωταρά και φυσικά, φρέσκο ψαράκι. Το όλο πακέτο θύμιζε λίγο-πολύ "Καλαμιές", το γνωστό από το 1976 εστιατόριο που ικανοποιεί από τότε επιτυχώς τους ουρανίσκους όσων αρέσκονται στο φρέσκο ψάρι και όχι μόνο. Πρωί-πρωί αφήνουμε το αυτοκίνητό μας στον άνετο, παραπλήσιο προς το εστιατόριο, χώρο στάθμευσης, δακτυλοδείχνουμε στην κ. Μαρία -την αρχόντισσα του μαγαζιού και της κουζίνας- το τραπέζι της αρεσκείας μας και κατεβαίνουμε στην παραλία. Καθόλα οργανωμένη η κατάσταση με τα κρεβατάκια και τις ομπρέλες στον ομώνυμο γραφικό κόλπο των Καλαμιών, με big plus την ευχέρεια επιλογής ενός από τα ποικίλα water sports που διεξάγονται στη συγκεκριμένη παραλία. Δεδομένη η πείνα μετά το κολύμπι και τα παιχνίδια στη θάλασσα και κατά το μεσημεράκι, με τα αρώματα των θαλασσινών ψαρολιχουδιών να μας τρυπούν ήδη τη μύτη, παίρνουμε θέση στο λευκό, μυκονιάτικο σκηνικό τής πρόσφατα ρετουσαρισμένης βεράντας του εστιατορίου. Παγωμένη όσο πρέπει έφτασε αμέσως σε pint η μπίρα και με το μενού ανά χείρας, αλλά κυρίως με τη βοήθεια του προσωπικού που παίνευε τη φρέσκια ψαριά της ημέρας, αρχίσαμε να οργανώνουμε το δικό μας ψαροφαγικό ρεπερτόριο. Παρόλο που κάποια από τα διπλανά τραπέζια έδειχναν να απολαμβάνουν δεόντως το σπιτικό μουσακά, το pepper steak και τους πλούσιους κρεατομεζέδες και ψαρομεζέδες, εμείς συγκλίναμε σε επιλεγμένα ορεκτικά, μεζεδάκια και φρέσκο ψάρι με το κιλό. Δυναμικό και δροσερό το ξεκίνημα με φρυγανισμένο ψωμί και σαλάτα, μ' όλη τη λαχαναγορά σε μια πιατέλα (ντομάτα, αγγουράκι, κρεμμύδι, κόλιανδρο, ρόκα, μαρούλι), με τη φέτα και το διακριτικό λαδολέμονο να την αναδεικνύουν γευστικά. Η όρεξη στα φόρτε της με την εξαίρετη σε υφή, homemade ταραμοσαλάτα και μελιτζανοσαλάτα της κυρίας Μαρίας, ενώ ευθύς αμέσως υποδεκτήκαμε μισή μερίδα από ορθά ψημένα πλοκάμια μεγάλου χταποδιού, τεμαχισμένα σε ροδέλες, που αποτέλεσαν, χωρίς αμφιβολία, το μήλο της Έριδος στην ψαροπαρέα μας. Πανέμορφο το αφ' υψηλού σκηνικό που απολαμβάναμε σε αναμονή των υπολοίπων ψαρομεζέδων, με το εκκλησάκι του Άϊ-Νικόλα στην άκρη του κολπίσκου, τις πολύχρωμες ψαρόβαρκες που αρμένιζαν στα γαλάζια νερά και την καταγάλανη θάλασσα που έσμιγε με τον ουρανό στο βάθος του ορίζοντα, να δημιουργούν φωτογραφικό ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον, γευστικά όμως, αποδείχθηκε και το τηγανητό και χωρίς περιττά έλαια, baby καλαμάρι, που δεν δυσκόλεψε διόλου τους μασητήρες μας, άψογα συνδυασμένο με signature seafood ριζότο, με κορωνίδα μαύρα μύδια, με όλο το πιάτο αρωματισμένο και κιτρινωπά χρωματισμένο με σαφράν. Εξαίρετο το τηγάνισμα και των ροδαλών μπαρμπουνιών, μα και των δυσεύρετων προσφυγοπούλων (κουρκούνες) που "παντρεύτηκαν" υπέροχα με φρεσκοτηγανισμένες πατάτες. Το φαγγρί σχάρας του μισού κιλού με τα τσαχπίνικα μάτια που έφτασε στο τέλος, πλήρως απαλλαγμένο από τα ψαροκόκαλά του, ήταν απίστευτα ζουμερό και γευστικό, καθώς νοτίστηκε ελαφρά με αγνό λαδολέμονο και θαλασσινό αλάτι. Παρόλο που όλη η παρέα ένιωσε το αίσθημα του κορεσμού, κανείς δεν αντιστάθηκε σε μια ύστατη κουταλιά από τα υπέροχα γλυκά του μαγαζιού (κερασμένα), με πρωταγωνιστές το μους λεμονιού πασπαλισμένο με μπισκότο, τη λάβα σοκολάτας με παγωτό βανίλια, μα κυρίως τη σπιτική κρέμα καραμελέ, που μέλωσε υπέροχα στο φούρνο.