"Αφού το κοινό της Κύπρου δεν πάει θέατρο, θα πάμε εμείς το θέατρο παντού"

Δημοσιεύτηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018

Ο σκηνοθέτης Μάριος Θεοχάρους μάς μιλά για την πορεία του Θεάτρου Τσέπης και τις δύο νέες παραγωγές που παρουσιάζει λίγο πριν το τέλος του 2018.

Πότε δημιουργήθηκε το Θέατρο Τσέπης και ποιοι ήταν οι στόχοι του; 
Το Θέατρο Τσέπης γεννήθηκε ένα απόγευμα Σεπτέμβρη. Το ονόμασε μια φίλη, μόλις είδε τον πρώτο χώρο που το στεγάσαμε. Η πρώτη παρουσίασή του ήταν το καλοκαίρι του 2013 για το 13th International Manhattan Fringe Festival στη Νέα Υόρκη. Ακολούθησε τον Φεβρουάριο του 2014 το “Ποιος ανακάλυψε την Αμερική” της Χρύσας Σπηλιώτη, στη μνήμη της οποίας αφιερώνουμε όλες τις παραγωγές του 2019. Η Χρύσα με είχε προτρέψει τότε -μαθαίνοντας ότι σπούδασα στην Αμερική- ν’ ανακαλύψω τη νέα Αμερική μου. Και νομίζω αυτό κάναμε στο Τσέπης, που μετρά ήδη δέκα παραγωγές για ενήλικες, μια παράσταση για βρέφη και άλλες επτά παραστάσεις για παιδιά.

Μίλησέ μας για τις δύο νέες παραγωγές του Θεάτρου Τσέπης.
Το αρχικό πλάνο μας ήταν το 2018 να τελειώσει με τη μεταφορά στη σκηνή του βιβλίου της Παναγιώτας Πλησή ‘Δεν είμαι τέρας, σου λέω’. Έχουμε ξεκινήσει πρόβες με δυο καταπληκτικούς νεαρούς ηθοποιούς, τον Αντώνη Κλεάνθους και την Πωλίνα Ματθαίου. Το βιβλίο είναι πολύ γνωστό και θέλει να μας μεταφέρει στον κόσμο ενός πολύ ιδιαίτερου παιδιού, του Αγάπιου, που μεγαλώνει στο φάσμα του αυτισμού. Στις 30 Δεκεμβρίου θα παρουσιάσουμε ένα καινούριο είδος μιούζικαλ, που έχει γράψει ο Charles Mee. Μουσικοδιδασκαλία έχει αναλάβει η Μαρία Καπετάνιου, η Μαρίνα Πογιατζή χορογραφεί τα 13 έθνικ κομμάτια της παράστασης, ενώ με τη Θέλμα Κασσουλίδου ετοιμάζουμε ένα σκηνικό, το οποίο θα μας μεταφέρει στο Queens στη Νέα Υόρκη, την πιο πολυπολιτισμική κοινότητα στον κόσμο.

Το μιούζικαλ που ανεβάζετε κάνει πανευρωπαϊκή πρεμιέρα στην Κύπρο. 
Το έργο γράφτηκε το 2007 για το αφιέρωμα που θα γινόταν για τον Charles Mee από το Signature Theatre στη Νέα Υόρκη. Ο Chuck, όπως θέλει να τον αποκαλούν οι φίλοι του, πιάνει έναν παραδοσιακό ινδικό μύθο και τον μεταφέρει στο Queens του σήμερα. Ο Chuck γράφει αφήνοντας ελεύθερο τον καθένα που θ’ ανεβάσει μια παράσταση να δημιουργήσει. Η φυλή, το χρώμα και η προφορά δεν έχουν καμιά σημασία στα έργα του. Πιστεύω πως το “Queens Boulevard” μπορεί να μιλήσει στον καθένα ξεχωριστά.

Τι σε προβληματίζει περισσότερο σήμερα στην Κύπρο όσον αφορά το θέατρο;
Στο Τσέπης δεν μένουμε στο πρόβλημα, αλλά προσπαθούμε να βρούμε τη λύση. Αποφασίσαμε πως, αφού το κοινό της Κύπρου δεν πάει θέατρο, θα πάμε εμείς το θέατρο παντού. Μας εκπλήσσει η ανταπόκριση του κόσμου, όπου κι αν έχουμε πάει. Στόχος μας είναι να δώσουμε την ευκαιρία στον καθένα να μπορέσει να δει μια παράσταση. Από την αρχή της παραγωγής όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα το ότι η παράσταση θα περιοδεύσει.

Πώς βλέπεις να εξελίσσεται σήμερα το κυπριακό θέατρο; 
Είναι πολύ ωραίο που κάνουν την εμφάνισή τους νέες ομάδες κάθε χρόνο. Νέα κείμενα, καινούριοι Κύπριοι συγγραφείς, συνεργασίες παλιών ηθοποιών και νέων σκηνοθετών κάνουν την κυπριακή θεατρική σκηνή πολύ ενδιαφέρουσα. Την περσινή χρονιά είχαμε σχεδόν μια πρεμιέρα κάθε βδομάδα. Ο τόπος μας, όμως, είναι μικρός. Πρέπει όλοι εμείς που δημιουργούμε να συσπειρωθούμε και να αλληλοστηρίζουμε τις προσπάθειες όλων. Το όφελος θα είναι κοινό. 

Η παράσταση "Δεν είμαι τέρας, Εγώ" σε δύο παραστάσεις Κυριακή 16 Δεκεμβρίου, Θέατρο Ένα Λευκωσία, 15.30 & 17.00.

Πρεμιέρα “Queens Boulevard” Κ 30 Δεκ, Πολυχώρος Συνεργείο, Λεμεσός, 20.30. Πληρ. 96927278.