Φοίνισσες του Ευριπίδη: Η καλοκαιρινή παραγωγή του ΘΟΚ κάνει πρεμιέρα τον Ιούλιο

Δημοσιεύτηκε στις 10 Μαΐου 2024

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Οι «Φοίνισσες», έργο της όψιμης περιόδου του Ευριπίδη, γράφτηκαν πιθανώς μεταξύ 410 και 409 π.Χ. στα τελευταία ταραγμένα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου, λίγο μετά τη σύντομη αλλά τραυματική περίοδο του ολιγαρχικού πραξικοπήματος και της Αρχής των Τετρακοσίων. Ένα δράμα με πλούσια θεατρική πλοκή, που σκιαγραφεί την κληρονομιά του τραύματος του πολέμου από γενιά σε γενιά, ρίχνοντας φως στις έννοιες της συμφιλίωσης, της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της ισότητας.

Η δράση του έργου τοποθετείται στην πολιορκημένη Θήβα. Οι επτά Αργείοι στρατηγοί ετοιμάζονται να επιτεθούν στην πόλη υπό τις οδηγίες του εξόριστου Πολυνείκη, ενώ ο αδελφός του, ο Ετεοκλής, έχει αναλάβει την υπεράσπισή της. Λίγο πριν ξεσπάσει η μάχη, η Ιοκάστη επιτυγχάνει ανακωχή και συνάντηση των δύο γιων της, με στόχο τη συμφιλίωση και την αποφυγή του πολέμου. Όμως η κατάρα του πατέρα τους, του Οιδίποδα, τον οποίο οι δυο αδελφοί φυλάκισαν για να κρύψουν την ντροπή της αιμομιξίας, απειλεί να τους οδηγήσει σε αμοιβαία αδελφοκτονία. Στο καμίνι του πολέμου η νεαρή Αντιγόνη ενηλικιώνεται βίαια, ενώ ο μικρός γιος του Κρέοντα, ο Μενοικέας, γίνεται παράδειγμα αυταπάρνησης. Στο έργο η εξουσία αλλάζει συνεχώς χέρια, αλλά οι ηγέτες της πόλης, τυφλωμένοι από τα πάθη τους, επαναλαμβάνουν τα λάθη του παρελθόντος. Η τραγική πτώση του οίκου των Λαβδακιδών παρουσιάζεται ακόμα πιο οικτρή καθώς αντιπαραβάλλεται με τις αναφορές του Xορού στο ένδοξο παρελθόν της πόλης.

Η πρωτοποριακή ευριπίδεια δραματουργία συμπυκνώνει σε ένα έργο όλες τις γνωστές πτυχές του Θηβαϊκού κύκλου, καθώς και αρκετές καινοτομίες. Τι θα γινόταν αν η αδελφοκτονία μπορούσε να αποφευχθεί, αν ο πόλεμος μπορούσε να σταματήσει, αν οι παρεμβάσεις της Ιοκάστης και της Αντιγόνης λύτρωναν τον οίκο από τα κακά της αδελφοκτονίας, του πολέμου, του μιάσματος και της ύβρεως;

Ταυτότητα Παράστασης
Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία: Μαγδαλένα Ζήρα
Σκηνικά: Δημήτρης Αληθεινός
Κοστούμια: Έλενα Κατσούρη
Μουσική-Ηχοτοπία: Αντώνης Αντωνίου
Μουσική-Μουσική διδασκαλία: Γιάννης Κουτής
Χορογραφία-Κίνηση: Φώτης Νικολάου
Video art: Άρτεμις Ευλογημένου
Σχεδιασμός φωτισμών: Γεώργιος Κουκουμάς
Βοηθός σκηνοθέτριας: Μαρία Πισιήλη
Βοηθός σκηνογράφου: Λήδα Κατσούρη
Βοηθός ενδυματολόγου: Σωσάννα Τομάζου

Παίζουν (αλφαβητικά): Προκόπης Αγαθοκλέους, Δημήτρης Αντωνίου,
Αλεξία Αλέξη, Θανάσης Γεωργίου, Νίκη Δραγούμη, Μαργαρίτα Ζαχαρίου,
Ανδρέας Κούτσουμπας, Σεμέλη Κυριαζή, Μαρίνα Μανδρή, Μαρία Μασώνου,
Γιάννης Μίνως, Νεοκλής Νεοκλέους, Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου,
Κύνθια Παυλίδου, Θέμις Ππόλου, Λουκάς Προκοπίου, Σπύρος Σταυρινίδης,
Στέλα Φυρογένη, Άννη Χούρη, Μυρσίνη Χριστοδούλου

Στιγμές από τις πρώτες πρόβες
Φωτογράφος: Παύλος Βρυωνίδης