Μαρίνα Βρόντη: "Στην παράσταση 'Φουκού' θα δεις τον εαυτό σου μέσα από έναν καθρέφτη παραμόρφωσης"

Δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουνίου 2025

Συνέντευξη στον Μιχάλη Χριστοδούλου

Μαρίνα, συμμετέχεις στην καλοκαιρινή σάτιρα «Φουκού». Πώς θα περιέγραφες αυτή την παράσταση σε κάποιον που δεν έχει ιδέα τι πρόκειται να δει;
Θα δεις έναν καθρέφτη της κυπριακής πραγματικότητας λίγο τραβηγμένο απ’ τα μαλλιά σαν να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από έναν καθρέφτη παραμόρφωσης. Εσύ είσαι πάλι αλλά κάποιος σου τράβηξε το πρόσωπο και τα μαλλιά. Άλλωστε αυτή είναι η δουλειά της σάτιρας.

Η κυπριακή πραγματικότητα ψήνεται στη φουκού, όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου της παράστασης. Ποιο κομμάτι της κοινωνίας ή της επικαιρότητας θεωρείς ότι σατιρίζεται πιο εύστοχα στην παράσταση;
Το κομμάτι του νεοπλουτισμού. Της προσπάθειας να γίνεις κάτι που δεν είσαι. Να φτάσεις το «American dream» χωρίς να είσαι στην Αμερική! Να θες να γίνεις το εξώφυλλο στο περιοδικό αλαβάστρινος με τα παιδιά σου εξαιρετικά ταλέντα, ντυμένα μοντέλα κάποιας ελβετικής διαφήμισης. Κι ενώ ο κόσμος γύρω σου κυριολεκτικά καίγεται και γνωρίζεις πως ίσως ένα κομμάτι σου σαπίζει συνεχίζεις να συντηρείς τη σαπίλα αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο έξω απ’ τον μικρόκοσμό σου.

Στον ρόλο σου τι σε δυσκόλεψε περισσότερο — το χιούμορ, ο ρυθμός της σάτιρας ή το να "πειράξεις" την κυπριακή ταυτότητα χωρίς να τη χάσεις από σεβασμό;
Με δυσκολεύει πάντα το να βρω τον ρόλο όπως τον θέλει ο σκηνοθέτης μου και να βρω την αλήθεια του. Η αλήθεια είναι πως με τη βοήθεια του Φώτη αυτό βρήκε το δρόμο του σχεδόν αμέσως. Την κατανοώ την ηρωίδα μου γιατί κάποιες φορές έχει συνείδηση και αμέσως μετά τη θάβει για να επιβιώσει. Προσπαθεί να επιπλεύσει σε μια ναυαγισμένη πραγματικότητα την οποία έκτισε με πολύ κόπο και αποκαλεί οικογένεια. Έστω και ένας να κατανοήσει τι κάνουμε στον εαυτό μας ανακυκλώνοντας πρότυπα που δεν είναι δικά μας και αδιαφορώντας για το τι γίνεται γύρω μας, αυτό θα είναι καθαρή νίκη.

Η σάτιρα είναι απελευθερωτική, αλλά και αποκαλυπτική. Εσένα τι σου αποκαλύπτει κάθε φορά που ανεβαίνεις στη σκηνή;
Μου θυμίζει το «καλό». Να πράττω το καλό. Να ξαναβρώ την ανθρωπιά μου. Να μιλήσω χωρίς φίλτρα. Μου αρέσει γιατί η σάτιρα αυτή δεν κουνάει το δάχτυλο. Σου λέει «Κοίτα κάπως έτσι σε βλέπουν τα δέντρα όταν τα αφήνεις να καίγονται».

Το κοινό στην Κύπρο αγαπά τη σάτιρα, αλλά και "τσιμπάει" εύκολα. Υπήρξε κάποιο σημείο στην παράσταση που φοβηθήκατε πως μπορεί να παρεξηγηθεί;
Αυτό είναι αναπόφευκτο. Αυτή είναι η δουλειά της σάτιρας. Αλλιώς ποιος ο λόγος να την κάνεις; Δεν το κάνεις επί τούτου για να ενοχλήσεις το κάνεις για να πεις κάτι.

Πώς είναι η συνεργασία με τον Φώτη Γεωργίδη και τους υπόλοιπους ηθοποιούς; Υπάρχει αυτοσχεδιασμός ή όλα είναι αυστηρά δομημένα;
Ο Φώτης σε καθοδηγεί αλλά δεν σε κλειδώνει. Ιδανικά πράγματα για έναν ηθοποιό. Δηλαδή δεν έχεις απέναντί σου έναν σκηνοθέτη που σου καθορίζει και την ανάσα αλλά έχεις έναν άνθρωπο με μπούσουλα. Ξέρει τι θέλει. Σου εξηγεί. Και ξέρει πως απευθύνεται σε επαγγελματίες ηθοποιούς που θα κατανοήσουν το ζητούμενο. Τώρα τι να σου πω για τους συναδέλφους. Χαίρομαι που παίζω μαζί τους κάθε στιγμή. Και οι τρεις Πολυξένη, Φώτης, Μάριος είναι άνθρωποι καθαροί με ήθος πάνω στη σκηνή. Αυτό για μένα είναι πολύτιμο. Με κάνει να νιώθω πως κατεβαίνω στο γήπεδο με μια δυνατή ομάδα χωρίς σκιές.

Κλείνοντας, τι θα ήθελες να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από τη «Φουκού»;
Θα ήθελα να γελάσει με την ψυχή του και μετά να θυμηθεί την ανθρωπιά του. Να πει μέσα του κι αν έγινα λίγο τσογλάνι αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να ξανασηκωθώ και να ακουμπήσω με ανθρωπιά τον κόσμο γύρω μου. Ωραίο ήταν το καλοκαιρινό μου βράδυ! Τι σου είναι ρε παιδί μου τα θέατρα! Τι ωραία που σε βγάζουν απ’ το λήθαργο!

Παραστάσεις: Παρ 20 & Σ 21 Ιουν, Σκαλί Αγλαντζιάς / Παρ 11 & Σ 12 Ιουλ, Αμφιθέατρο Δερύνειας / Δ 14 & Τρ 15 Ιουλ, Heritage Amphitheatre, Λεμεσός / Παρ 18 & Σ 19 Ιουλ, Αμφιθέατρο Τάλας, Πάφος / Δ 21 & Τρ 22 Ιουλ, Αμφιθέατρο Λακατάμιας / Παρ 1 Αυγ Παττίχειο Αμφιθέατρο Λάρνακας, 21.00. Εισιτήρια: SoldΟutTickets.