"Stories from the lives of my friends"

Δημοσιεύτηκε στις 05 Μαρτίου 2015

Η έκθεση με τίτλο "Stories from the lives of my friends" συγκεντρώνει και παρουσιάζει προηγούμενη αλλά και νέα δουλειά του καλλιτέχνη. To 1889, ο σπουδαίος Ρώσος δραματουργός Άντον Τσέχωφ έγραψε σε μία επιστολή του προς τον κοντινό του φίλο Aleksey Suvorin: "Μάντεψε τι, δουλεύω πάνω σε ένα μυθιστόρημα!!! Και μάλιστα με δαιδαλώδη πλοκή! Το ονόμασα Stories from the Lives of My Friends". Ο Τσέχωφ ποτέ δεν ολοκλήρωσε αυτό το μυθιστόρημα.

Ο Παναγιώτου δανείζεται τον υπαινικτικό τίτλο του απραγματοποίητου αυτού συγγραφικού εγχειρήματος χωρίς να επιδιώκει μια αναδρομική εικασία πάνω σ' αυτή τη χαμένη λογοτεχνική παρόρμηση, αλλά προτείνοντάς τον σαν μια ριζοσπαστική ερμηνεία της δραματουργίας του Τσέχωφ και της έννοιας του "υπο-κειμένου" (subtext) που σχετίζεται με το έργο του. Σύμφωνα με το Στανισλάβσκι "ο Τσέχωφ εξέφραζε συχνά τις σκέψεις του όχι μέσα από τις συνομιλίες αλλά μέσα από τις παύσεις, το χώρο ανάμεσα στις γραμμές ή τις μονολεκτικές απαντήσεις […] οι χαρακτήρες συχνά αισθάνονται και σκέφτονται πράγματα που δεν εκφράζονται μέσα από τα λόγια του ρόλου τους". Αυτή η έννοια του "υπο-κειμένου" παραμένει ένας σημαντικός συνδετικός δεσμός ανάμεσα στο μοντέρνο και το σύγχρονο θέατρο, ιδιαίτερα μετά την αναγωγή του σε μέθοδο στις ΗΠΑ και την παγκόσμια διάδοση της μεθόδου αυτής.

Χαρακτηριστικά και έννοιες σαν το "υπο-κείμενο", η "αποστασιοποίηση" και η "διάψευση των αντιλήψεων ή ελπίδων" που αποτελούν κληροδοτήματα του θεατρικού τομέα εντοπίζονται στον πυρήνα της καλλιτεχνικής πρακτικής του Παναγιώτου. Για την έκθεσή του στο Point έχει επιλεγεί από τον ίδιο μία σειρά έργων που επεκτείνονται πέρα από αυτό που δηλώνουν σε πρώτο επίπεδο, όπως και οι χαρακτήρες του μεγάλου Ρώσου θεατρικού συγγραφέα. Συσχετισμοί και ενδόμυχοι διάλογοι υπονοούνται αντί να δηλώνονται και μια πολυεπίπεδη διαλεκτική ενορχηστρώνεται, οδηγώντας - με τρόπο σχεδόν προκλητικό - στην ανάδυση νέων συζητήσεων. Τα υλικά που επιλέγει ο Παναγιώτου θέτουν υπό αμφισβήτηση την ιδέα της μίας κυρίαρχης δογματικής αλήθειας και προκαλούν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και ερμηνεύουμε τις συλλογικές και ατομικές μας αφηγήσεις.
 

Ο Χριστόδουλος Παναγιώτου (γεν. 1978, Λεμεσός) είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης με ευρύ πεδίο έρευνας που εστιάζει στον εντοπισμό και την αποκάλυψη των κρυμμένων εκείνων αφηγημάτων που ενυπάρχουν στο οπτικό αρχείο της ιστορίας και του χρόνου. Ατομικές εκθέσεις του παρουσιάστηκαν στο Spring Workshop, Χονγκ Κονγκ, Κίνα / Moderna Museet, Στοκχόλμη, Σουηδία / Casino Luxembourg, Λουξεμβούργο / CCA Kitakyushu, Ιαπωνία / Centre d’Art Contemporain de Brétigny, Γαλλία / Museum of Contemporary Art, St. Louis, ΗΠΑ / Museum of Contemporary Art, Λειψία, Γερμανία / Kunsthalle Zürich, Ελβετία και Cubitt, Λονδίνο, ΗΒ. Συμμετείχε, επίσης, σε  μεγάλες διεθνείς εκθέσεις όπως: 8th Berlin Biennale / 7th Liverpool Biennial / Documenta 13, Κάσσελ / 6th Taipei Biennale / Busan Biennale 2008, κ.α. Η δουλειά του παρουσιάστηκε σε πολλά μουσεία και κέντρα τέχνης όπως: Museion, Μπολζάνο, Ιταλία / Migros Museum, Ζυρίχη, Ελβετία / CCA Wattis Institute for Contemporary Arts, Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ / Joan Miro Foundation, Βαρκελώνη, Ισπανία / Witte de With, Ρόττερνταμ, Ολλανδία / Bonniers Konsthall, Στοκχόλμη, Σουηδία / Philadelphia Museum of Art, Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ / Ashkal Alwan Center for Contemporary Arts, Βυρητός, Λίβανος / Artist Space, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ / MoCA Miami, Μαϊάμι, ΗΠΑ. Το 2010 του απονεμήθηκε το Βραβείο The Future of Europe και το 2005 το Βραβείο ΔΕΣΤΕ ενώ το 2008 επιλέχθηκε από το ιδρύμα UNDO για να συμμετάσχει στο πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών του Künstlerhaus Bethanien. Ο Χριστόδουλος Παναγιώτου θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στην 56^η έκδοση της Μπιενάλε της Βενετίας το 2015.