Χειμωνιάτικη εκδρομή στο ψηλότερο χωριό της Κύπρου

Δημοσιεύτηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2015

Φωτογραφίες: Γιώργος Μιχαήλ

Το χωριό με τα παραδοσιακά πετρόκτιστα σπίτια, των παλιών γειτονιών με τα πλακόστρωτα από βουνίσια πέτρα ανηφορικά δρομάκια, που σε φέρνουν σε κάποιες άλλες νοσταλγικές εποχές.

Αναζητώντας την ηρεμία και τον καθαρό αέρα του βουνίσιου τοπίου, σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από τη Λεμεσό, συναντάς τον Πρόδρομο, ένα χωριό χωμένο στο πράσινο.  Ο Πρόδρομος αποτελεί ένα από τους αγαπημένους προορισμούς των εκδρομέων. Αν αποφασίσεις να επισκεφτείς τον Πρόδρομο κατά τους χειμωνιάτικους μήνες, υπάρχει πιθανότητα να συναντήσεις το χωριό «ντυμένο» στα λευκά.

Με το έμπα στο χωριό αντικρίσαμε ένα εξαντλημένο και εγκαταλειμμένο κλήμα. Δεν υπήρχε καθόλου κίνηση στην πλατεία του χωριού. Ακόμη και η καφετέρια ήταν άδεια. Όπως μας ανέφερε ο κοινοτάρχης κ. Αυγουστή το χωριό σήμερα, επηρεασμένο από την αστυφιλία, αριθμεί γύρω στους 70 μόνιμους κατοίκους, ενώ το καλοκαίρι με την επάνοδο των αποδήμων πολλαπλασιάζονται. Το χωριό, παρόλα αυτά διατηρεί τις ομορφιές της φύσης και οι κάτοικοι συντηρούν το χωριό και τις κατοικίες. 

Λίγη ιστορία
Ο Πρόδρομος χαρακτηρίζεται από ψυχρό και βροχερό χειμώνα και δροσερό και ξηρό καλοκαίρι. Κατά τους χειμερινούς μήνες, εκτός από την πολύ ψηλή βροχόπτωση, δέχεται και αρκετή χιονόπτωση. Το όμορφο καταπράσινο τοπίο του χωριού, το δροσερό του κλίμα και το γαλήνιο περιβάλλον του, προσελκύουν κατά τους θερινούς μήνες αρκετούς Κυπρίους παραθεριστές, οι οποίοι ενοικιάζουν σπίτια. Τις Κυριακές του καλοκαιριού, ο Πρόδρομος αποτελεί σταθμό για ξεκούραση και αναψυχή για αρκετούς εκδρομείς, που επισκέπτονται την περιοχή του Τροόδους και το μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου και της Παναγίας Τρικουκιάς. Ο Πρόδρομος είναι ιδιαίτερα γνωστός για την εξαιρετική ποιότητα των μήλων του. Το όνομα του χωριού είναι αγιολογικό, από το όνομα του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, στον οποίο είναι αφιερωμένη και η ανοικοδομημένη εκκλησία του.

Τι να δεις
Εκκλησία Ιωάννη Προδρόμου: Η κεντρική εκκλησία του χωριού, που είναι αφιερωμένη στον Ιωάννη τον Πρόδρομο, βρίσκεται κτισμένη στο κέντρο του χωριού, ανάμεσα στα παραδοσιακά σπίτια της κοινότητας. Η πρώτη παλιά εκκλησία ήταν ξυλόστεγη, όχι καλοδιατηρημένη, ήταν κτίσμα του 13 ου αιώνα και βρισκόταν κτισμένη ακριβώς στο ίδιο χώρο, που βρίσκεται η σημερινή. O ι κάτοικοι του χωριού αποφάσισαν να την χαλάσουν. Το 1935 έκτισαν την παρούσα εκκλησία, σε ρυθμό Βασιλικό μετά τρούλου. Το κτίσμα εξωτερικά, έγινε από πέτρα και ένα ψηλό καμαρωτό καμπαναριό, προβάλλεται από την δυτική πλευρά του ναού, έχοντας στο εσωτερικό του και δύο πολύ μεγάλες καμπάνες.

Μοναστήρι Παναγίας Τρικουκκιάς: Μέσα σε μία σπάνια μαγευτική τοποθεσία, ανάμεσα στα πεύκα και σε οπωροφόρα δέντρο, με πλούσια ανοικτή θέα βρίσκεται το Μοναστήρι Παναγίας Τρικουκκιάς το οποίο αξίζει να το επισκεφτείτε αν βρεθείτε στο χωριό. Τοποθετημένο πάνω στην πλαγιά του βουνού είναι το πετρόκτιστο μοναστήρι με την ξύλινη στέγη όπου μένουν και το συντηρούν οχτώ μοναχές. Οι μοναχές ασχολούνται καθημερινά με διάφορες καλλιέργειες όπως να φτιάχνουν μαρμελάδες. Δεν πρέπει να φύγετε χωρίς μία σπιτίσια μαρμελάδα προπάντων μαρμελάδα μήλου, το ντόπιο φρούτο του χωριού.  Μια από τις μοναδικές φυσικές ομορφιές της Μονής είναι το κατάλευκο χρώμα του χιονιού, που σκεπάζει τα πάντα τις παγωμένες μέρες του χειμώνα. 

Το θρυλικό ξενοδοχείο Βερεγγάρια: Η βόλτα μας τελείωσε στο χώρο όπου βρίσκεται η πρώτη ξενοδοχειακή μονάδα του νησιού, το Βερεγγάρια. Μέσα σ’ ένα καταπράσινο ειδυλλιακό τοπίο ξεπροβάλλει σε περίοπτη θέση, το ξακουστό ξενοδοχείο του Προδρόμου. Το ξενοδοχείο αυτό αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα ορεινά καταλύματα του 20ου αιώνα. Το ξενοδοχείο αν και ερειπωμένο αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών, που μαγεύονται από την ομορφιά της φύσης, το εκθαμβωτικό χτίσμα του 19ου αιώνα, αλλά και από τους μύθους που ακούγονται κατά καιρούς για το Ξενοδοχείο των Βασιλιάδων.

Δυστυχώς το θρυλικό Βερεγγάρια παραμένει στο έλεος του χρόνου και της φθοράς, αφού όποια σχέδια υπήρχαν για ανοικοδόμηση του συγκροτήματος, παραμένουν μέχρι στιγμής στα συρτάρια, κυρίως λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης της χώρας. Αν ποτέ επισκεφτείτε το ερημωμένο ξενοδοχείο πιθανό να νιώσετε τη λύπη που ένιωσα εγώ επειδή το διαμάντι του βουνού είναι πλέον ένα ερείπιο, ανεκμετάλλευτο και νεκρό.

Που να φας
Eστιατόριο “Λούης”: Δύο εστιατόρια λειτουργούν στο χωριό, και τα δύο βρίσκονται δίπλα στον κυκλικό κόμβο στο κέντρο του χωριού. Το εστιατόριο “Λούης” (25462049) έχει υπέροχη θέα το βουνό και το χωριού και ζεστή, φιλική ατμόσφαιρα. Το εστιατόριο είναι γνωστό για τη σούβλα, το οφτό κλέφτικο και τον νοστιμότατο, σπιτίσιο μουσακά. Είναι ανοιχτό μεσημέρι και βράδυ και τα Σαββατοκύριακα. Εκεί επίσης φτιάχνουν σπιτικά γλυκά του κουταλιού και διαθέτουν φρέσκα φρούτα και τα καλύτερα μήλα προς πώληση.

“Το Βυζάντιο”: Το εστιατόριο λειτουργεί και σαν καφενείο, λέγεται “Το Βυζάντιο” (25463333) και λειτουργεί καθημερινές και Σαββατοκυρίακα, μεσημέρι και βράδυ. Το «Βυζάντιο» δημιουργήθηκε το 2000 μέσα από την αγάπη του ιδρυτή της για την ανάδειξη της κυπριακής κουζίνας και της κυπριακής φιλοξενίας, σε συνδυασμό με το εξαιρετικό κλίμα που προσφέρει το χωριό. Το εστιατόριο  σε αγκαλιάζει με ζεστασιά και χαμόγελο και την άριστη εξυπηρέτηση του κάθε επισκέπτη. Ο χώρος του είναι διακοσμημένος σε παραδοσιακό στυλ. Στον δεύτερο όροφο στεγάζεται το δοκιμαστήριο κρασιών σε μια άκρως εξοπλισμένη ΚΑΒΑ  στην οποία μπορείς να δοκιμάσεις όλες τις ποικιλίες κρασιού της ορεινής περιοχής του Τροόδους,  καθώς και το εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο της Κύπρου.

Και μια συνταγή

Γλυκό του κουταλιού μήλο
Υλικά
25 Μήλα (πράσινα)
Ζάχαρη
Βανίλια
Λεμόνια
Ζαχαρίνη

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε τα μήλα από μέσα και τα ξεφλουδίζουμε. Έπειτα τα τοποθετούμε σε μία κατσαρόλα με νερό ζεστό να τα καλύπτει και έπειτα βάζουμε τα μήλα στο νερό για περίπου 10 λεπτά πάνω στη φωτιά. Μετά παίρνουμε άλλη κατσαρόλα και ρίχνουμε 2 ποτήρια νερό και ένα ποτήρι ζάχαρη και τα μήλα. Τα αφήνουμε να βράσουν για ακόμα 15 λεπτά. Τα αφήνουμε για περίπου μία μέρα μέσα στην κατσαρόλα και την επόμενη μέρα τα ξαναβράζουμε μέχρι το υγρό να γίνει σιροπιαστό και κρύσταλλο και ρίχνεις μέσα μία βανίλια για γεύση. Επιπλέον βάζουμε και 2 κουτάλια ζαχαρίνη για να μην χαλάσει το χρώμα των μήλων και το σιρόπι.  Όταν πήξει το σιρόπι το αφήνουμε να κρυώσει και τα βάζουμε σε μικρά βαζάκια.