Δημοσιεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019
Ο διπλωμάτης και ποιητής Γιώργος Σεφέρης υπήρξε ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με Νόμπελ και συγκεκριμένα με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στις 10 Δεκεμβρίου 1963, στην τελετή απονομής που έγινε στη Στοκχόλμη, παρέλαβε το επίζηλο βραβείο από τον βασιλιά της Σουηδίας Γουσταύο.
Από τη δεκαετία του ‘50 η ποίηση του Σεφέρη ήταν γνωστή και αναγνωρισμένη στο εξωτερικό. Το 1955 και το 1961 ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ. Δύο χρόνια αργότερα, οι φήμες έδιναν κι έπαιρναν στην Αθήνα ότι θα ήταν αυτός ο νικητής.
Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν το μεσημέρι της 24ης Οκτωβρίου, όταν έφθασε στην Αθήνα το τηλεγράφημα της Σουηδικής Ακαδημίας, που ανήγγειλε τη χαρμόσυνη είδηση. Ο Σεφέρης είχε κερδίσει το βραβείο «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες». Η Σουηδική Ακαδημία είχε ξεπληρώσει ένα χρέος της προς την Ελλάδα, καθώς στο παρελθόν είχε παρακάμψει τις υποψηφιότητες του Νίκου Καζαντζάκη και του Άγγελου Σικελιανού.
Ο Σεφέρης, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα sansimera.gr, που ήταν καθηλωμένος στο σπίτι του από μια κρίση έλκους, θα δηλώσει εμφανώς ικανοποιημένος στους εκπροσώπους του Τύπου:Διαλέγοντας έναν Έλληνα ποιητή για το βραβείο Νομπέλ, νομίζω πως η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη της με τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα. Εννοώ: αυτή την Ελλάδα για την οποία τόσες γενεές αγωνίστηκαν, προσπαθώντας να κρατήσουν ό,τι ζωντανό από τη μακριά παράδοση της. Νομίζω, ακόμη, ότι η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να δείξει πως η σημερινή ανθρωπότητα χρειάζεται και την ποίηση – κάθε λαού – και το ελληνικό πνεύμα.
Η επικράτηση του έλληνα ποιητή
Η επικράτηση του έλληνα ποιητή δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Η αρμόδια επιτροπή, από τους περίπου 80 υποψηφίους, επέλεξε έξι: τον ιρλανδό θεατρικό συγγραφέα Σάμουελ Μπέκετ, τον αγγλοαμερικανό ποιητή Γ.Χ. Όντεν, τον ιάπωνα συγγραφέα Γιούκιο Μίσιμα, τον χιλιανό ποιητή Πάμπλο Νερούδα, τον δανό συγγραφέα Άξελ Σαντεμόζε και τον Σεφέρη. Με ψηφοφορία, τα μέλη της επιτροπής ξεχώρισαν την τριάδα των Σεφέρη, Νερούδα και Όντεν και ακολούθως με ομοφωνία επέλεξαν να δώσουν το βραβείο στον Γιώργο Σεφέρη.
Στην Ελλάδα, η υποδοχή της βράβευσης Σεφέρη δεν ήταν και τόσο ενθουσιώδης. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων απασχολούσαν οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου και αναμέτρηση της ΕΡΕ με την Ένωση Κέντρου. Η Αριστερά μάλλον έδειξε την προτίμησή της στον Πάμπλο Νερούδα, που ανήκε στο ιδεολογικό της στρατόπεδο, ενώ μία δεξιά εφημερίδα, ο «Ελεύθερος», δεν δίστασε να αναπαράγει τις φήμες που κυκλοφορούσαν ότι ο διπλωμάτης Σεφέρης «είχε ξεπουλήσει την Κύπρο για να πάρει το Νόμπελ».
Η ομιλία του Γιώργου Σεφέρη
Στις 10 Δεκεμβρίου έγινε η τελετή απονομής των βραβείων Νόμπελ και το ίδιο βράδυ ο Σεφέρης εκφώνησε ένα σύντομο λόγο στο δείπνο που παρατέθηκε για τους νομπελίστες στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης, ενώ την επομένη έδωσε διάλεξη στη Σουηδική Ακαδημία. Στην ομιλία του συνόψισε τις πεποιθήσεις του για την άμεση και αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας από την αρχαιότητα ως τη σημερινή εποχή: « …Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα…».
Αναφέρθηκε επίσης στην αναγκαιότητα και τη λειτουργία της ποίησης στο σύγχρονο κόσμο: «Είναι σημαντικό το ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση».
Σχετικά
Η Κύπρος συμμετείχε στην 61η Μπιενάλε Βενετίας με τη Μαρίνα Ξενοφώντος
Η εικαστική γλώσσα της Ξενοφώντος διερευνά ζητήματα μνήμης και αθέατων ιστοριών του κυπριακού χώρου σε ευρύτερα κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα
Εγκαίνια της έκθεσης “Η Τριλογία του Παραθερισμού” του Χριστόδουλου Παναγιώτου
Mια ειδικά σχεδιασμένη εγκατάσταση για το Ξενοδοχείο Μινέρβα, Πλάτρες, με νέα έργα σε ανάθεση από το Pylon Art & Culture
66 φωτογραφίες από 28 φωτογράφους, σε δημιουργικό διάλογο με την ποίηση
Στην έκθεση φωτογραφίας “Echoes of Trees – Between Image and Verse”/ «Αντηχήσεις Δέντρων – Ανάμεσα στην Εικόνα και τον Στίχο».
«A disappearing act, an erroneous camouflaging»: Νέα ατομική έκθεση του Λεόντιου Τουμπουρή
Η έκθεση κινείται ανάμεσα στη μετάβαση και την παύση, φωτίζοντας τις σωματικές και ψυχολογικές εντάσεις
The Greatest Nation Ever: Ο Yeti παρουσιάζει φαντασιακά σύμπαντα ισχύος και πίστης στη Λεμεσό
Τα έργα συγκροτούν κόσμους ρευστούς και μεταβαλλόμενους
Μάτια να βλέπουν και χέρια να αγγίζουν: Αναδρομική έκθεση για τη Νίνα Ιακώβου στη Λάρνακα
Η σχέση της με την κυπριακή γη και τα υλικά της, τον πηλό, την πέτρα, τα ίχνη της χειρονομίας, διατρέχει ολόκληρο το έργο της
Μεσόγειος: Έκθεση χαρακτικής με έργα της συλλογής Αντρέα Νίκολας
Το Δημοτικό Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή στη Λευκωσία φιλοξενεί έργα διαφόρων τεχνικών και μεθόδων μέσα από τα οποία προβάλλονται πόλεις της Μεσογείου και ιστορικά γεγονότα.
INTERIOR: Τα νέα γλυπτικά έργα του Φάνου Κυριάκου επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία του χώρου
Μια εξερεύνηση της αντίληψης μέσα από μορφές, υφές και ισορροπίες
Rouan Gallery: Παρουσιάζει ομαδική έκθεση επτά σύγχρονων καλλιτεχνών
Η έκθεση φιλοδοξεί να προσφέρει στο κοινό μια πολυδιάστατη εμπειρία, όπου η ζωγραφική, η υφή, το χρώμα και η προσωπική αφήγηση κάθε καλλιτέχνη συνυφαίνονται σε έναν ενιαίο, αλλά πολυφωνικό διάλογο
Παρουσιάζεται στο Παραλίμνι η έκθεση φωτογραφίας "Υφές Παραλιμνίτικες"
Το έργο Υφές Παραλιμνίτικες αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια συλλογής και καταγραφής ενδυμάτων που διασώζονται στο Παραλίμνι
«Between Imagination and Hope»: Το Ινστιτούτο Γκαίτε διοργανώνει την τέταρτη έκδοση του KunstRaumGoethe
Στο πλαίσιο της έκθεσης υπάρχει παράλληλο πρόγραμμα εργαστηρίων, ξεναγήσεων και προβολών
The Objects are Watching: H νέα ατομική έκθεση της Βρετανίδας καλλιτέχνιδας Κλερ Μπερνέτ
Η πρακτική της εστιάζει σε ζητήματα μετακίνησης, υλικότητας και πολιτισμικής ανταλλαγής