Γιάννης Φέρτης: Όταν έντυσε με την φωνή του ένα από τα πιο ερωτικά τραγούδια όλων των εποχών

Δημοσιεύτηκε στις 15 Απριλίου 2024

Ο Γιάννης Φέρτης, δεν κατάφερε μονάχα να κατακτήσει το θεατρικό σανίδι. Η ζεστή και συνάμα εκφραστική του φωνή, αντηχεί στα αυτιά [και τις ψυχές] των παλαιότερων και των νεότερων. Ποιος άλλωστε δεν έχει σιγοτραγουδήσει κάποιο ζεστό καλοκαίρι του Αυγούστου, σε ένα γαλανόλευκο νησί των Κυκλάδων:

«Δεν έχω τίποτ’ άλλο τίποτα να πω

Το καλοκαίρι αυτό θα σβήσω θα χαθώ

Άσε με απλά να σ’ αγαπώ να σ’ αγαπώ»

«Τι ψωνάρα είναι αυτός ο Φέρτης, θέλει να τραγουδήσει κιόλας»

Ο Γιάννης Φέρτης ωστόσο αρνιόταν πεισματικά ότι ήταν ένας χαρισματικός ερμηνευτής με την πρόφαση ότι ο κόσμος υπερβάλλει με τα κολακευτικά για εκείνον σχόλια: «Κάνω πώς δεν το ακούω [ότι έχει μια αξεπέραστη φωνή]. Το έχουν πει πολλοί. Και τι έγινε; Οι περισσότεροι που μου το λένε αυτό, το λένε από τις διαφημίσεις που έκανα», είχε δηλώσει παλαιότερα σε συνέντευξη του στην ΕΡΤ.

Αναπολώντας, έρχονται στη μνήμη μας στιγμές που η φωνή του Γιάννη Φέρτη, παντρεύτηκε με τους στίχους του Κώστα Κωτούλα στα «Μίλα μου σαν τη βροχή» και «Πεταλούδες» σε μουσική του Γιάννη Σπανού

Το «Σαν με κοιτάς» – το οποίο ερμήνευσε με την Αφροδίτη Μάνου – όπως και το «Μαζί σου στην ακρογιαλιά» προέκυψε έπειτα από την συνεργασία του με τον Γιώργο Σπανό για το βινύλιο της ταινίας «Εκείνο το καλοκαίρι».

«Στη δεκαετία του ’60 ήταν πολύ της μόδας να τραγουδούν οι ηθοποιοί. Κάποιοι τραγουδάγανε καλά, κάποιοι τραγουδάγανε χάλια. Όταν είχε κάνει αυτή την ταινία ο Σπανός, δεν ξέρω για ποιο λόγο, το τραγούδι το είχε τραγουδήσει ένας που ήταν Ιταλός [ο Φεφέ Αλιμπέρτι] και ήταν πολλά χρόνια στην Ελλάδα και τραγούδαγε, ήθελε ο Σπανός τον δίσκο που έβγαλε με όλα τα μουσικά κομμάτια να τα τραγουδήσω εγώ. Εγώ δεν ήθελα. Με έπεισε. Πήγαμε στο στούντιο, ήταν εκεί ένας πολύ καλός ηχολήπτης και εγώ έλεγα τώρα αυτός θα λέει «τι ψωνάρα είναι αυτός ο Φέρτης, θέλει να τραγουδήσει κιόλας».

Όσα χρόνια και αν περάσουν, το «Σαν με κοιτάς» παραμένει ανεξίτηλο στη μνήμη των εραστών της μουσικής.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να αδικήσουμε και το εξίσου αιωνόβιο «μαζί σου στην ακρογιαλιά» με τους καθηλωτικούς στίχους:

«Μαζί σου στην ακρογιαλιά

Κοχύλια παίζω και φιλιά

Πλατιά η καρδιά μου και μπορεί

Τον κόσμο όλο να χωρεί

Το βράδυ σαν θα `ρθεί θαμπό

Στα παραμύθια σου θα μπω

Πεντάμορφη να σαι της γης

Κι εγώ φτωχός πραματευτής»

Αιώνια δοσμένος στο θέατρο;

Αναπολώντας, έρχονται στη μνήμη μας στιγμές που η φωνή του Γιάννη Φέρτη, παντρεύτηκε με τους στίχους του Κώστα Κωτούλα στα «Μίλα μου σαν τη βροχή» και «Πεταλούδες» σε μουσική του Γιάννη Σπανού, αλλά και του Πυθαγόρα στο «Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω» σε μουσική του Απόστολου Καλδάρα [ το οποίο ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας με τον ίδιο να αφηγείται], του Νίκου Γκάτσου στο «Το τραγούδι του παλιού καιρού» σε μουσική του Ηλία Ανδριόπουλου [ το οποίο ερμήνευσε ο Μανώλης Μητσιάς με τον ίδιο να αφηγείται] και του Οδυσσέα Ελύτη στο «Ω, αμάραντο πέλαγο» σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου [ το οποίο ερμήνευσε η Μαρία Δημητριάδη με τον ίδιο να απαγγέλει].

Όμως, παρά τις επιτυχίες ο Φέρτης δεν σκέφτηκε λεπτό να καταπιαστεί με το τραγούδι. Φταίει το ότι δεν πίστευε ότι ήταν καλός ερμηνευτής ή το ότι ήταν αιώνια δοσμένος στο θέατρο; Κανείς δεν ξέρει.

Ένα μουσικό μυστήριο πλανάται στην ατμόσφαιρα.

Σαν με κοιτάς (Εκείνο το καλοκαίρι, 1971) | Γιάννης Φέρτης – Αφροδίτη Μάνου