Οινοποιία Μπουτάρη: Εξάγει ποιότητα, εισάγει βραβεύσεις

Δημοσιεύτηκε στις 25 Ιανουαρίου 2013

Κι όμως! Το κορυφαίο διεθνές περιοδικό για κρασί ‘Wine & Spirits’ απένειμε για 16η φορά στην Οινοποιία Μπουτάρη τη διάκριση ‘Οινοποιείο της Χρονιάς’. Στο πλαίσιο του ετήσιου διαγωνισμού τυφλής γευστικής δοκιμής που διεξάγεται για την ανάδειξη των ‘Οινοποιείων της Χρονιάς’, βαθμολόγησαν ως εξαιρετικά (με βαθμολογία άνω των 90 στους 100 βαθμούς) τα 4 κρασιά-ναυαρχίδες της: Grande Reserve, Νάουσα Μπουτάρη, Μοσχοφίλερο Μπουτάρη και Σαντορίνη Μπουτάρη. Η βράβευση όχι μόνο κατατάσσει την Οινοποιία ανάμεσα στις 5 καλύτερες του κόσμου, αλλά τιμά και προβάλλει την Ελλάδα με τον τρόπο που της αξίζει. Πραγματοποιώντας μια επίσκεψη στη Νάουσα και συγκεκριμένα στο εκεί οινοποιείο, το οποίο πρώτο απ’ όλα ξεκίνησε τη ‘μόδα’ του οινικού τουρισμού στην Ελλάδα, αντιλαμβάνεσαι πόσο σημαντική είναι η πορεία και η συνεισφορά του Μπουτάρη στο χώρο του ελληνικού κρασιού. Να φανταστείς, το Μοσχοφίλερο, που πρώτη η Οινοποιία Μπουτάρη έφτιαξε για να καλύψει ένα ‘κενό’ που υπήρχε στην αμερικανική αγορά σε σχέση με το ελληνικό κρασί, αποτελεί σήμερα τον leader της ελληνικής βιομηχανίας, με τον Μπουτάρη να παράγει 4 εκατομμύρια μπουκάλια ετησίως και να εξάγει τα μισά από αυτά σε καμιά 40ριά χώρες, με πρώτες και καλύτερες τις Αμερική, Καναδά, Ιαπωνία και Κίνα. Κύριος στόχος της εταιρείας είναι η ανάπτυξη του τοπικού αμπελώνα σε όσες περιοχές έχει δραστηριοποιηθεί με τα έξι τοπικά οινοποιεία της (Νάουσα, Γουμένισσα, Αττική, Πελοπόννησος, Σαντορίνη και Κρήτη) και εν τέλει η ανάπτυξη της κουλτούρας του ποιοτικού εμφιαλωμένου κρασιού στην Ελλάδα και η δυναμική καθιέρωσή του διεθνώς. Συγκεκριμένα, σήμερα ο Μπουτάρης παράγει γύρω στα 65 διαφορετικά προϊόντα (κρασιά) με έμφαση στην αναβίωση και τη διατήρηση των γηγενών ποικιλιών. Καθόλου τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι έχει κερδίσει μια σημαντική θέση στην προτίμηση του ελληνικού και διεθνούς κοινού. Καθόλου τυχαίες και οι διακρίσεις από το ‘Wine & Spirits’, ένα εκ των σημαντικότερων περιοδικών κρασιού, αλλά και η βράβευση στο θεσμό των ‘Superbrands Greece’ -και τις τρεις χρονιές του θεσμού- ως μια από τις κορυφαίες Εταιρικές Επωνυμίες στην Ελλάδα.

Η ιστορία (των 134 χρόνων) εν συντομία
Η εταιρεία Μπουτάρη Οινοποιητική ιδρύθηκε το 1879 από τον Ιωάννη Μπουτάρη και σήμερα διοικείται από τον εγγονό του Κωνσταντίνο Μπουτάρη. Η εταιρεία σφράγισε το ξεκίνημά της με ένα ιδιαίτερα καινοτόμο εγχείρημα, τη δημιουργία του ‘Νάουσσα Μπουτάρη’, του πρώτου ερυθρού εμφιαλωμένου κρασιού που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα -για την ιστορία, ο Ιωάννης Μπουτάρης πουλούσε χύμα κρασί στη Γαλλία και σε κάποια φάση αποφάσισε να αρχίσει να το εμφιαλώνει κάνοντας δικό του branding. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1906, κτίστηκε και το πρώτο ιδιόκτητο οινοποιείο και κάβα λιανικής πώλησης στη Νάουσα, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως ‘Μουσείο Κρασιού’. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’30 ο γιος τού Ιωάννη, Στέλιος, αναλαμβάνει τα ηνία και ανοίγεται προς μεγάλες αγορές του εξωτερικού, ξεκινώντας από την Αυστρία, την Ουγγαρία και την Αίγυπτο. Τη μεταπολεμική περίοδο επεκτείνει τις δραστηριότητες της εταιρείας στην Αθήνα και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 οι δυο γιοί τού Στέλιου, Γιάννης και Κωνσταντίνος, παραλαμβάνουν τη σκυτάλη: ο πρώτος στον οινολογικό και ο δεύτερος στον εμπορικό και τον οικονομικό τομέα. Επενδύουν στην παραγωγή και το ’78 εγκαινιάζουν το υπερσύγχρονο οινοποιείο-εμφιαλωτήριο στη Νάουσα, όπου είναι και σήμερα η κύρια παραγωγική μονάδα της εταιρείας. Η δεύτερη και καθοριστική στροφή της εταιρείας προς τη δημιουργία κρασιών υψηλής ποιότητας είναι η στροφή της προς την αμπελουργία και η επιστημονική ενασχόλησή της με όλα τα στάδια της δημιουργίας του προϊόντος, με εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Το ’95 εντάσσεται στο δυναμικό της εταιρείας η κόρη του Κωνσταντίνου, Μαρίνα, η οποία σήμερα έχει την ευθύνη του marketing και το ’04 η Χριστίνα που έχει την ευθύνη των εξαγωγών σε Αμερική και Αυστραλία.

Επενδύσεις σε οινοποιεία και αμπελώνες
Η εταιρεία αποφασίζει να επεκτείνει τις οινοποιητικές και αμπελουργικές δραστηριότητες σε σημαντικές αμπελουργικές ζώνες ‘Ονομασίας Προέλευσης’ ανά την Ελλάδα, εξ ου και τις επόμενες δεκαετίες επενδύει σε αμπελώνες, οινοποιεία και εξοπλισμό: στην Αττική το ’80 με τη συνεργασία της με τη Ρωξάνη Μάτσα, στη Γουμένισσα το ’84, στη Σαντορίνη το ’89. Το ’90 πρωτοπορεί για ακόμη μια φορά επενδύοντας στον οινοτουρισμό, μέσω της δημιουργίας επισκέψιμων χώρων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων στα οινοποιεία της στη Νάουσα, στη Γουμένισσα, στη Σαντορίνη και αργότερα στην Κρήτη. Το ’91 επεκτείνεται στη Μαντινεία με την εξαγορά της ‘Οινοποιίας Καμπά’, και το ’04 στην Κρήτη με την εξαγορά ενός αμπελώνα και τη δημιουργία ενός οινοποιείου στο Σκαλάνι. Με τα οινοποιεία αυτά συμμετέχει ενεργά στην αμπελοοινική, πολιτιστική και κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της κάθε περιοχής. Τα 6 οινοποιεία στην Ελλάδα αποτελούν σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην εταιρεία καθώς της δίνουν την ευκαιρία να πειραματιστεί στον αμπελουργικό τομέα με τον εγκλιματισμό των ποικιλιών στις πιο κατάλληλες περιοχές, και παράλληλα να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη γκάμα προϊόντων από τις πιο σημαντικές περιοχές της Ελλάδας. Το ’06 η ‘Οινοποιία Μπουτάρη’ πρωτοπορεί και πάλι όντας η πρώτη ελληνική οινοποιία που επεκτείνει τις δραστηριότητές της εκτός Ελλάδος. Συγκεκριμένα, εξαγοράζει το ‘Domaine de Mayrac’, ένα οινοποιείο που περιβάλλεται από έναν αμπελώνα 700 στρεμμάτων βιολογικής καλλιέργειας στη Νότια Γαλλία!

Η επίσκεψή μας στη Νάουσα
Όντας στη Νάουσα και δη στο οινοποιείο μάθαμε πολλά και… δοκιμάσαμε ακόμα περισσότερα. Μπήκαμε κατ’ αρχάς εκεί όπου γίνονται οι δοκιμές κρασιών, σε ένα χώρο ο οποίος λειτουργεί ως ένα μικρό μουσείο με διάφορα εκθέματα, όπως προσωπικά αντικείμενα του ιδρυτή της εταιρείας Ιωάννη Μπουτάρη, συγχαρητήριες επιστολές του βασιλιά Κωνσταντίνου (καθότι η εταιρεία μεταξύ άλλων προμήθευε με κρασιά και τη Βασιλική Αυλή), αλλά και εκατοντάδες μπουκάλια με κρασιά, πολλά από τα οποία αποτελούν αμιγώς μουσειακό είδος. Δεύτερος σταθμός της ξενάγησής μας ήταν η οινοποιητική μονάδα όπου παράγονται κοντά στα 18 εκατομμύρια μπουκάλια ετησίως (υπάρχει δυνατότητα για παραγωγή μέχρι και 20-22 εκατομμύρια μπουκάλια). Μάλιστα, μάθαμε ότι και το κρασί που φτιάχνεται στα υπόλοιπα οινοποιεία του Μπουτάρη (πέρα από τα οινοποιεία Κρήτης και Σαντορίνης) εμφιαλώνεται εκεί στη Νάουσα. Εννοείται πως πριν πάμε για το wine tasting, οι δύο ‘ξεναγοί’ μας, ο διευθυντής εξαγωγών της Οινοποιίας Μπουτάρη κ. Κωνσταντίνος Κοκκινοπλίτης και ο head οινολόγος κ. Γιάννης Βογιατζής, μας έκαναν ένα πέρασμα και από το αχανές κελάρι με 3800 βαρέλια, όπου κανείς μπορεί να συνειδητοποιήσει εύκολα πόσο μεγάλη και σημαντική είναι η ιστορία της εταιρείας. Εδώ μέσα υπάρχει κρασί που χρονολογείται από το 1879. Τα ‘βαένια’ (τεράστια βαρέλια) ‘λειτουργούν’ ως οι πλέον αδιάψευστοι μάρτυρες. Η εμπειρία στον Μπουτάρη τελείωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αφού με το πέρας του γεύματος, το οποίο μας επεφύλασσε παραδοσιακές συνταγές της Νάουσας όπως φρικασέ, γεμιστό χοιρινό με δαμάσκηνα και κεφτέδες με σάλτσα ??????, στο τραπέζι της γευσιγνωσίας μάς περίμεναν ουκ ολίγα κρασιά για wine tasting. Τι να πρωτο-ανασύρω από τη μνήμη μου; Από τα λευκά δοκιμάσαμε ‘Κρητικός’, ένα every day κρασί που μάθαμε ότι πουλά ‘τρελά’, το σπουδαίο 100% ασύρτικο ‘Σαντορίνη’ με τη μεγάλη οξύτητα και τα έντονα αρώματα, ένα ακόμα ασύρτικο που μένει όμως σε βαρέλι για 4-6 μήνες (‘Καλλίστη Reserve’) και αφού βγει αποτελεί τον καλύτερο συνδυασμό για ένα γεύμα με αστακό, αλλά και μια φρέσκια οργανική ‘Μαλαγουζιά’ (του ‘Κτήματος Ρωξάνης’), όπου τα αρώματα φρούτων είναι πέρα για πέρα έντονα. Η συνέχεια δόθηκε με ‘Ροζέ Μπουτάρη’ του 2011, μια χρονιά φοβερά αρωματική για το συγκεκριμένο κρασί, με τη φράουλα και τα ροδοπέταλα να ξεχωρίζουν αλλά και με το έντονο κεραμιδί χρώμα που είναι και πολύ στη μόδα, ενώ αμέσως μετά περάσαμε στα κόκκινα. Ήπιαμε ‘Φιλιριά’ που επίσης αποτελεί προϊόν οργανικής καλλιέργειας από τους αμπελώνες της Γουμένισσας, στη συνέχεια γευτήκαμε την best seller ‘Naoussa’ (100% ξινόμαυρο) της Ελλάδας, το ‘Naoussa Boutari’, ενώ οι οικοδεσπότες μάς αποτελείωσαν με τρία vintage ξινόμαυρα. ‘Grande Reserve Boutari 2007’, αλλά και δύο ‘Grande Reserve Boutari’ που βγήκαν από τα βαρέλια ειδικά για την περίσταση: αυτό του ’97 και αυτό του ’92. Μαγεία! Η χαριστική βολή ήρθε με τα ‘Vinsanto Boutari’ και ‘Μοσχάτο Σπίνας Μπουτάρη’, αφήνοντάς μας έτσι μια γλυκιά επίγευση και μια ακόμα πιο γλυκιά ανάμνηση