Κριτική: Tavolino

Δημοσιεύτηκε στις 10 Απριλίου 2013

Το πολυπολιτισμικό γαστρονομικό ψηφιδωτό των δύο ιστορικών πεζοδρόμων – Λήδρας και Ονασαγόρου – είναι τα τελευταία χρόνια, ευχάριστα εμφανές. Μία εκ των τελευταίων αφίξεων, αυτή του Tavolino,  σκόρπισε πελάγη ευτυχίας, τόσο σε μένα, όσο και σε αυτούς που ο ουρανίσκος τους ευδαιμονίζεται με το γαστριμαργικό παράδεισο των ξυλοφουρνιστών πιτσών, των al dente μακαρονάδων και των λοιπών αμαρτωλών εδεσμάτων που χωροχρονικά χρεώνονται σε Ιταλία μεριά. Η τρίτη κατά συρροή επίσκεψή μου τους τελευταίους μήνες στο εν λόγω εστιατόριο, με βρήκε και πάλι καθήμενο στο ανοιχτόχρωμό μου τραπεζάκι (tavolino) εντός του minimal, καλόγουστου, διώροφου καταλύματος, απολαμβάνοντας από τη μια την κίνηση επί της upgraded οδού της Ονασαγόρου και από την άλλη το live φούρνισμα και ξεφούρνισμα των μοσχομυριστών πιτσών από τον ξυλόφουρνο του μαγαζιού. Ο κατάλογος που παίρνω ευθύς στα χέρια μου, αρκετά εκτενής, προλογίζεται με 10+1 antipasti που παινεύονται για την αυθεντικότητά τους, προβάλλοντας μεγαλειωδώς το Parma ham και το carpaccio di manzo, αλλά και την παρμεζάνα και τη μοτσαρέλα, όλα διανθισμένα με ελαιόλαδο και φρέσκα βότανα.  Για σένα που είσαι λάτρης των σαλατών, εγγυημένα θα διαχτινιστείς σε ιταλικά εδάφη και πελάγη με μεγάλων διαστάσεων Parmigiana Verde (πράσινη σαλάτα, μοτσαρέλα, λιαστές ντομάτες) ή Insalate di Mare (πράσινη σαλάτα και ποικιλία θαλασσινών), ενώ ο σύντροφός σου που είναι fan των ριζότο θα τη βρει γευστικά με τη θαλασσινή έκδοση ή με αυτή με πρωταγωνιστή τα μανιτάρια porcini. Δεκαπέντε al dente προτάσεις σε πάστες (€8,50- €27,50) υπόσχονται κορυφαία και πολυποίκιλη στοματική απόλαυση, ενώ το γευστικό σου ταξίδι προς Ιταλία μεριά αναμένεται να συνεχιστεί με κυρίως πιάτα (secondi piatti) όπως βοδινό φιλέτο σχάρας, φουρνιστό σολομό με αρωματικές πατάτες, αστακό alla Catalana και όχι μόνο. Όλα τα λεφτά φυσικά για τις δύο δεκάδες plus, λεπτόφυλλες πίτσες, ζυμωμένες από ιταλικά χέρια (chef Salvatore Frachesco) ψημένες σε εξειδικευμένο rotate φούρνο που καίει καθημερινά ουκ ολίγα τεμάχια δρυ για να πυρώσει τα τοιχώματά του. Εγώ πάντως αρχικά,  δε λέω όχι στις a la minute μπρουσκέτες με ώριμες, άριστης ποιότητας ντομάτες, εμποτισμένες από χαμηλής οξύτητας ελαιόλαδο, ενισχυμένο με διακριτικό σκορδάκι, φρέσκο βασιλικό και ρίγανη. Άψογο το σερβίς και το decanting του ερυθρού ιταλικού Ruffino Chianti (Sangiovese, Canaiolo, Colorino) που διεκπεραίωσε ο Ελλαδίτης σερβιτόρος, με το βελούδινο οίνο να συνοδεύει όμορφα το Parmigiana di Melanzane, τον πύργο με στρώματα από ντομάτα, μοτσαρέλα και μελιτζάνα (θα προτιμούσα μεγαλύτερο χρόνο ψησίματος για την τελευταία για να ‘’μεστώσουν’’ καλύτερα και οι τανίνες της) με όλο το συνονθύλευμα ψημένο στο φούρνο. Ο Eros Ramazzotti και οι ρομαντζάδες του συμπλήρωναν όμορφα καθ’ όλη τη διάρκεια του δείπνου τον ατμοσφαιρικό ιταλικό χαρακτήρα του εστιατορίου, με την υπέροχη ορθά ψημένη, original Spaghetti alla Carbonara (χρήση αυγού, αντί φρέσκας κρέμας)  να ικανοποιεί εκτός από ποσοτικά και γευστικά με το πάντρεμα της πανσέτας, της παρμεζάνας και του πιπεριού. Το άρωμα της ξυλοφουρνιστής  Prosciutto e rucola πίτσας, μου τρυπά ευθύς τα ρουθούνια, με μένα να βάζω άριστα με τόνο στην ιταλική λεπτόφυλλη, κριτσανιστή πανδαισία με δυνατούς συντελεστές το προσιούτο, την baby ρόκα και τα ώριμα κυβάκια ντομάτας. Limoncellο και σπιτικότατο αφράτο tiramisu διαγράφουν τον ιταλικό γαστριμαργικό επίλογό μου, με μένα ήδη να προγραμματίζω την επόμενη επίσκεψή μου στο άκρως αυθεντικό Tavolino. Ένα άξιο προς μίμηση family run εστιατόριο, που εμμένει εμφατικά στην αυθεντικότητα, τη χρήση άριστων και πρώτης διαλογής υλικών και την παροχή υποδειγματικής φιλικής εξυπηρέτησης.