Κριτική: 1900 Οίνου Μέλαθρον Bistrot

Δημοσιεύτηκε στις 28 Ιανουαρίου 2013

Μπορεί ό,τι λάμπει, σύμφωνα με το γνωστό απόφθεγμα, να μην είναι χρυσός, αλλά στην περίπτωση τού ‘1900 Οίνου Μέλαθρον’ η αλήθεια είναι ότι το πολυβραβευμένο εστιατόριο ‘λάμπει’, επειδή είναι ‘χρυσός’. Ένα πραγματικά αξιόλογο εστιατόριο με διεθνείς, κυρίως μεσογειακές, γαστρονομικές καταβολές, που απέδειξε από τα γεννοφάσκιά του ότι δεν επρόκειτο για ένα λαμπερό πυροτέχνημα που θα φώτιζε για λίγο τα στενά, γραφικά δρομάκια της Λαϊκής Γειτονιάς της πρωτεύουσας. Τουναντίον επρόκειτο για ένα εστιατόριο που θα εμπλούτιζε δραστικά το γαστριμαργικό χάρτη τής fine dining εστίασης του νησιού.
Οι κατά συρροή βραβεύσεις του με τα βαρύτιμα Check In Eating Awards στις κατηγορίες ‘Νέα Άφιξη’ και ‘Καλύτερη Κάβα Κρασιών’, μα και η βράβευση τής executive chef του εστιατορίου Κωνσταντίνας Ιωάννου με το Best chef of the year Award (2011) πιστοποιούν εμπράκτως την πρωτοκαθεδρία του. Μια πρωτοκαθεδρία φυσικά που έχει ως αποτέλεσμα τις υψηλές απαιτήσεις από μέρους των οινογαστρονόμων που το τιμούν με την παρουσία τους, τόσο στους τομείς φαγητό και εξυπηρέτηση όσο και για τη σχέση ποιότητας και τιμής. Το βράδυ εκείνου του Σαββάτου του Δεκέμβρη που το επισκέφθηκα, βρήκε κι εμένα να εισέρχομαι στο διακριτικά, πρόσφατα ρετουσαρισμένο αριστοκρατικό bistrot, με το δείκτη των απαιτήσεών μου να βρίσκεται ήδη πολύ ψηλά. Ζεστή όπως πάντοτε η υποδοχή από τον ιδιοκτήτη, την ψυχή και το στυλοβάτη του μαγαζιού, Γιώργο Τσαντιώτη, ο οποίος μας οδήγησε στο τραπέζι για δύο, όμορφα στρωμένο με κρυστάλλινα ποτήρια, καλοσιδερωμένες, κολλαριστές πετσέτες και εξαίρετης ποιότητας μαχαιροπίρουνα. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με πρωταγωνιστές την υπέροχη επίπλωση, τους πολυελαίους και τον τεραστίων διαστάσεων πίνακα με τα 11 πορτρέτα, απλά μυστικιστική, η μουσική ταξιδιάρικη και ρομαντική να σε μεταφέρει σε Παρίσι μεριά, με μένα και το έτερόν μου ήμισυ να ενεργοποιούμε ήδη τους σιελογόνους αδένες από την οπτική και μόνο περιδιάβαση των εδεσμάτων τού μενού. Τραγανά λαχανικά με σκουμπρί, καβουρδισμένο σουσάμι και σαλάτα ρόκας με αρωματικά βότανα νοτισμένα με ζεστή σος από chevre και κουκουναρόσπορους, εντυπωσιάζουν αρχικά στις προτάσεις σαλατών. Πουγκί με φύλλο κρούστας και γέμιση κοτόπουλο, τάρτα με κρέμα από παλαιωμένα τυριά, ριζότο foie gras και ταλιολίνι με καρέ αβγοτάραχου Μεσολογγίου υπόσχονται στη συνέχεια αψεγάδιαστη ρινοστοματική ικανοποίηση, παρέα φυσικά με έναν από τους 1000 και πλέον οίνους της μεγαλύτερης οινικής συλλογής του νησιού, που φιλοξενούνται στα δύο walk in ‘οινοφυλάκια’ του εστιατορίου. Βοηθοί μου στα δύσκολα οινικά διλήμματα, τόσο ο Γιώργος όσο και ο επίσης Ελλαδίτης οινολόγος - sommelier Νίκος Τζανέτης, που είχε αναλάβει την οξυγόνωση στην καράφα του ερυθρού Parallèle 45, από τον κορυφαίο οινοποιό Paul Jaboulet από την περιοχή του Νότιου Ροδανού στη Γαλλία. Γαργαλώ συνάμα τον ουρανίσκο με εξαίρετης ποιότητας foie gras χήνας, όμορφα ‘αναπαυμένο’ σε σπιτικό καρυδοπιτάκι, χρωματισμένο με ερυθρόχρωμη σος από φρούτα του δάσους. Δεν χάνω φυσικά την ευκαιρία για γευστική δοκιμή του αρωματικού ταρτάρ φρέσκου σολομού (ίσως μια από τις καλύτερες ποιότητες σολομού που έχω δοκιμάσει τελευταίως), που επέλεξε η συνοδός μου, το οποίο είχε ενισχυθεί γευστικά με σιγοψημένα ντοματίνια (confit) και σος από τζίντζερ. Άψογο το σέρβις καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς και ειδικά οι χρόνοι σερβιρίσματος μεταξύ των τριών courses, με τα κυρίως φαγητά και πάλι να εντυπωσιάζουν τόσο με το στήσιμό τους στο πιάτο και τη γευστική τους χροιά όσο και με την ποσότητά τους.  Ελαφρύ, αρωματικό και φρεσκότατο, το φιλέτο λαβράκι, που ταίριαζε γάντι με τα καπνιστά φρέσκα φασολάκια και το παλαιωμένο San Daniele prosciutto, εξίταρε για ακόμη μια φορά τους γευστικούς κάλυκες. Τα σχόλια περιττά και για την κορωνίδα των βοδινών φιλέτων, το Charolais (από την περιοχή Charolles στη Γαλλία) το οποίο αφού σιτεύτηκε τουλάχιστον για 3-4 εβδομάδες απέκτησε μια ξεχωριστή υφή και ένταση στη γεύση, που έφτασε υγραμένο με σος από foie gras and truffle (Φιλέτο Βουργουνδίας 230γρ). Μέγα αμάρτημα φυσικά να φύγει κανείς από το ‘1900 Bistrot’ χωρίς να δοκιμάσει το σπιτικό τους, signature τιραμισού βαλμένο σε διάφανο φλιτζάνι του καφέ, που σίγουρα θα ικανοποιήσει στο έπακρον το στόμα με την αφράτη κρέμα μασκαρπόνε, ‘παντρεμένη’ με μαρμελάδα κάστανου, με το πικρό κακάο και το άρωμα του καφέ εσπρέσο που το νοτίζουν αισθησιακά, να χαϊδεύει για αρκετή ώρα μετά, με την επίγευσή του, τον ουρανίσκο. Μια ρομαντική, οινογαστρονομική εμπειρία μεγατόνων, που πραγματικά νιώθω ιδιαίτερα τυχερός και ευτυχής που έχω την ευκαιρία να χαρίζω στο άτομό μου, μα και σε αυτούς που αγαπώ.